در سالهای اخیر، فوتبال اروپا شاهد سلطه بیچونوچرای چند باشگاه بر لیگهای کشور خود و رقابتهای قارهای بوده است. برای مثال، باشگاه لودوگورتس بلغارستان با ۱۴ قهرمانی متوالی، تنها یک عنوان تا رکورد جهانی فاصله دارد اما باوجود این موفقیت، مدتهاست که پایش به جمع بزرگان لیگ قهرمانان اروپا باز نشده است.
سلطه چنین باشگاههایی به لیگهای داخلی محدود نیست؛ در لیگ قهرمانان اروپا نیز تنها باشگاههایی از چهار لیگ مطرح یعنی انگلیس، اسپانیا، آلمان و ایتالیا اکثریت سهمیهها را برعهده دارند و پیروزی تیمهایی از کشورهای دیگر روزبهروز دشوارتر شده است. چنین شرایطی به کاهش شور و هیجان رقابت و قابل پیشبینی شدن نتایج انجامیده است.
بعضی باشگاهها همچون اسلوان براتیسلاوا اسلواکی یا یو اس ژی بلژیک با برنامهریزی صحیح و سرمایهگذاری هوشمندانه توانستهاند خود را بالا بکشند. با این وجود، فاصله درآمد ناشی از پخش تلویزیونی، حق پاداش و حتی محبوبیت میان تیمهای بزرگ و سایر تیمها، همچنان چالشی عمده بهشمار میرود.
یوفا تاکید کرده تعادل رقابتی در فوتبال اروپا برای پایداری این ورزش اهمیت حیاتی دارد، اما اذعان کرده که این مسأله چالشی پیچیده است که به عوامل گوناگونی از جمله بازارهای داخلی و ساختار پخش درآمد در هر کشور مربوط میشود.
پیشنهادهایی چون توزیع عادلانهتر درآمدها، سیاست حمایت از باشگاههایی که بازیکنان برای لیگ قهرمانان تربیت میکنند و حتی احیای لیگهای منطقهای (همچون «لیگ بالتیک» در کشورهای حوزه دریای بالتیک) مطرح شده است. با این حال، کارشناسان معتقدند هیچ راهحل ساده و سریعی برای این چالش وجود ندارد و بازگرداندن تعادل نیازمند همکاری میان همه عوامل موثر در فوتبال اروپا خواهد بود.
Insert Comment