تحلیل تاثیرات مالکیت خانواده گلیزر بر باشگاه منچستریونایتد؛ هزینه‌ها و پیامدها

در خرداد ماه ۲۰۲۵، بیست سال از زمان تصاحب کامل باشگاه منچستریونایتد توسط خانواده گلیزر آمریکایی گذشت؛ اتفاقی که نه تنها زندگی هواداران منچستر بلکه ساختار مدیریت تیم‌های حرفه‌ای فوتبال در دنیا را دگرگون کرد. اما این مالکیت در طول دو دهه چه دستاوردی برای باشگاه داشته و چه هزینه‌هایی به آن تحمیل کرده است؟

افزایش بدهی‌های باشگاه؛ نقطه آغاز بحران

قبل از ورود خانواده گلیزر، منچستریونایتد یکی از باشگاه‌هایی بود که بدهی چندانی نداشت. اما پس از خریداری باشگاه به مبلغ ۷۹۰ میلیون پوند در سال ۲۰۰۵، بخش عمده این خرید با وام‌های سنگین انجام شد و بدهی باشگاه به بیش از ۶۰۰ میلیون پوند افزایش یافت. این امر نگرانی و اعتراضات فراوانی را بین هواداران و کارشناسان فوتبال به همراه داشت.

پرداخت‌های هنگفت بابت سود و کارمزد

در این بیست سال، حدود ۱.۲ میلیارد پوند بابت سود بدهی‌ها، بازپرداخت اصل وام، پرداخت سود سهام و همچنین هزینه‌های مدیریتی به خارج از باشگاه منتقل شده است. نکته قابل توجه این است که اگر این خرید با پشتوانه سرمایه‌گذاری واقعی انجام می‌شد، این هزینه‌های کلان از دوش باشگاه برداشته می‌شد و منابع مالی یادشده می‌توانست صرف زیرساخت‌های باشگاه یا جذب بازیکنان جدید شود.

ادعای رشد ارزش باشگاه؛ واقعیتی تلخ یا موفقیت؟

خانواده گلیزر و طرفداران‌شان افزایش ارزش باشگاه را از ۷۹۰ میلیون پوند به بیش از ۳ میلیارد پوند در سال ۲۰۲۵ نشانه موفقیت می‌دانند. اما آیا این رشد ارزش به معنی پیشرفت ورزشی و رضایت هواداران است؟ از سال ۲۰۱۳ و خداحافظی سر آلکس فرگوسن، روند افت تیم آغاز شد و تنها پنج جام قهرمانی در سطح بزرگ به دست آمد. به‌علاوه، رتبه پانزدهم لیگ در فصل ۲۰۲۴-۲۵ نشانه‌ای از دور شدن باشگاه از روزهای اوج است.

مقایسه رویکرد سرمایه‌گذاری

سرمایه‌گذاری ۲ میلیارد پوندی در نقل و انتقال بازیکنان عمدتاً از محل درآمدهای داخلی و وام‌های جدید تأمین شده است، نه از جیب صاحبان جدید. برخلاف برخی باشگاه‌های ثروتمند دیگر، گلیزرها پس از خرید باشگاه تقریباً هیچ سرمایه شخصی به آن اضافه نکرده‌اند.

ورود جیم رتکلیف؛ امیدی برای خروج از بحران

با ورود جیم رتکلیف در سال ۲۰۲۴ و اختصاص ۲۳۶ میلیون پوند سرمایه جدید، انتظار می‌رود منچستر با رویکردی عملی به بازسازی زیرساخت‌ها و بهبود وضعیت ورزشی بازگردد. توجه به مشارکت رتکلیف، به ویژه برای هواداران ایرانی علاقه‌مند به فوتبال اروپا، می‌تواند گام مثبتی در جهت خروج تیم از بحران مالی و ورزشی باشد.

جمع‌بندی

داستان منچستریونایتد نشان می‌دهد که مالکیت مبتنی بر اهرم مالی و تکیه صرف بر وام، هرچند می‌تواند به رشد ظاهری ارزش باشگاه کمک کند، اما در بلندمدت تهدیدی جدی برای ثبات و موفقیت ورزشی خواهد بود. برای ایرانیانی که به ساختار مدیریتی باشگاه‌ها علاقه‌مندند یا رویای حضور در رده‌های فوتبال اروپا را دارند، تجربه منچستر زنگ خطری است برای اهمیت شفافیت مالی و سرمایه‌گذاری پایدار.