در سالهای اخیر، مراکش با تغییر نگرش و سرمایهگذاریهای چشمگیر در زیرساختهای فوتبال، آمادگی خود را برای حضور پررنگ در رقابتهای جهانی افزایش داده است. حضور مدیران بینالمللی همچون نیل وارد و سایمون جنینگز در کنار حمایتهای مستمر دولت و شخص پادشاه محمد ششم، باعث شده تا فوتبال این کشور جهش قابل توجهی را تجربه کند.
مراکشیها با ساخت آکادمیهای ملی، مراکز منطقهای و زمینهای تمرین پیشرفته، زمینهای مهیا کردهاند تا استعدادهای داخلی و بازیکنانی که ریشه مراکشی دارند اما خارج از کشور رشد یافتهاند، بتوانند در سطح جهانی بدرخشند. شناسایی و جذب بازیکنان جوانی مانند ایوب بوعدی و تلاش برای همراه کردن استعدادهایی چون لامین یامال نمونهای از این برنامهریزی بلندمدت است.
در جام جهانی ۲۰۲۲، مراکش با رسیدن به نیمهنهایی تاریخساز شد و موجی از شور و انگیزه را در سطح جامعه خود به راه انداخت. اکنون هدف فدراسیون فوتبال این کشور، ایجاد تعادل میان استفاده از بازیکنان متولد داخل و خارج و پرورش نسل جدید ستارهها برای موفقیت در جام جهانی ۲۰۳۰ است.
این رویکرد حرفهای، الگوی مناسبی برای کشورهای منطقه غرب آسیا از جمله ایران است؛ چراکه نشان میدهد با تکیه بر زیرساخت، مدیریت قوی و توجه به استعدادهای پراکنده جهانی، میتوان نهتنها در قاره آفریقا بلکه در سراسر فوتبال جهان تأثیرگذار بود.
Insert Comment