تیم لیورپول با سرمربی هلندی جدید خود، آرنه اسلات، و ترکیب تازهاش موسوم به لیورپول ۲.۰، یکشنبه شب در استادیوم ومبلی رو نمایی شدند. این دیدار که دیدار سوپرجام (Community Shield) انگلیس محسوب میشود، باخت لیورپول در ضربات پنالتی مقابل تیم کریستال پالاس را به همراه داشت. با این حال، شروعی نو و متفاوت برای تیم بندرنشینها رقم خورد.
ورود چهرههای جدید به ترکیب اصلی
چهار بازیکن جدید لیورپول برای اولین بار به صورت رسمی در ترکیب تیم قرار گرفتند: فلوریان ویرتز (خرید رکوردشکن ۱۱۶ میلیون پوندی) در خط هافبک هجومی، جرمی فریمپونگ و میلوش کرکز در دو سمت دفاع کناری، و هوگو اکیتیکه در نوک خط حمله. تنها چهره جدیدی که در ترکیب اصلی نبود، دروازهبان گرجستانی مامارداشویلی بود که نیمکتنشین ماند و آلیسون درون دروازه قرار گرفت.
دو بازیکن جدید (اکیتیکه و فریمپونگ) موفق به گلزنی در اولین حضور رسمی خود شدند؛ اتفاقی که از سال ۲۰۰۶ تاکنون در لیورپول نیفتاده بود.
نقاط ضعف و قوت لیورپول تازهنفس
در خط دفاع، لیورپول همچنان ضعفهایی دارد. آنها دوبار جلو افتادند اما هر دو بار گل خوردند. نمایش فریمپونگ روی خط دفاعی برای گل دوم پالاس نشان داد هنوز هماهنگی لازم برای فاز دفاعی ایجاد نشده است. فقدان مدافع میانی ذخیره و مصدومیت جو گومز باعث شده این نقطه به یکی از چالشهای فوری تیم تبدیل شود.
در سمت دیگر، حضور فولبکهای هجومی مثل فریمپونگ و کرکز نوید سبک بازی تهاجمیتری حتی نسبت به دوران یورگن کلوپ را میدهد. البته برخلاف الکساندر-آرنولد، فریمپونگ کمتر به فضای مرکزی میزند و بیشتر مثل یک بال کناری به بازی عرض میدهد. این تغییر سبک، یکی از امضاهای تیم جدید تحت هدایت اسلات است.
نقش مؤثر ویرتز در خط میانی
فلوریان ویرتز بهترین بازیکن لیورپول در این بازی بود. اسلات سیستم تیمش را حول محور هافبک آلمانی بسته و نقش خلاقانهتری به او داده است؛ چیزی که لیورپول فصل قبل در خط میانی نداشت. ویرتز هم در خلق موقعیت، هم در پاسهای نهایی و ورود به محوطه جریمه پالاس، شمار برتری ثبت کرد و تا دقیقه ۸۴ قدرت و تعادل بالایی روی میدان داشت.
حضور او باعث شده حتی نقش محمد صلاح هم زیر سؤال برود؛ چراکه ستاره مصری نه تنها در این بازی گل نزد، بلکه ضربه پنالتیاش را هم از دست داد.
اکیتیکه؛ مهاجم هدف کلاسیک
هوگو اکیتیکه با زدن گل آغازین، قدرت تمامکنندگی بالایی نشان داد اما فرصتهایی هم از دست داد که برخی هواداران را به یاد ناکامیهای داروین نونیس در فصلهای قبل انداخت. با این حال، سبک بازی او کلاسیکتر است و میتواند خلا مرکزی خط حمله را تا حدودی پر کند.
چالشهای پیشرو و امیدواری به آینده
در خط هافبک، غیبت گروونبرخ به دلیل تولد فرزندش و مصدومیت ماک آلیستر باعث شد ضعفهایی در میانه زمین دیده شود. با این حال، با بازگشت این بازیکنان، شرایط لیورپول متعادلتر خواهد شد.
اسلات در پایان بازی تاکید کرد که زمان نیاز است تا این بازیکنان کاملا با یکدیگر هماهنگ شوند. هواداران لیورپول باید این نکته را مدنظر داشته باشند که برنده شدن سوپرجام همیشه نشانه موفقیت در فصل نیست؛ طی ۱۴ فصل اخیر فقط یک قهرمان سوپرجام موفق شد لیگ برتر را هم ببرد.
در نهایت، لیورپولیها فرصت زیادی برای بهبود نقاط ضعف و هماهنگی تیمی دارند، و خرید یک مدافع میانی و شاید یک مهاجم جدید در دستور کار این باشگاه قرار دارد. شاید هنوز "نسخه دوم لیورپول" به بلوغ نرسیده باشد، اما بدون شک آینده روشنی برای این تیم متصور است.
Insert Comment