تیم فوتبال رنجرز در حالی موفق شد با گل ثانیههای پایانی، پیروزی سخت و ارزشمندی مقابل لیوینگستون به دست آورد که جو حاکم بر میان هواداران به هیچ وجه آرام نبود. بسیاری از هواداران به جای آنکه با شادی به استقبال این پیروزی بروند، با شعارهای منفی، بار دیگر عدم حمایت خود از راسل مارتین، سرمربی تیم را نشان دادند.
در نیمه نخست، رنجرز چهره متفاوتی از خود نمایش داد؛ سرعت، هجومی بودن و بازی مستقیم بارقههایی از امید را به هواداران داد. جیمز تاورنیر گلزنی کرد و تیم بار دیگر بر بازی سوار شد و یک گل آفساید نیز به ثبت رسید. اما از دست دادن یک پنالتی و به ثمر نرسیدن موقعیتهای مسلم، بار دیگر ضعفها را نمایان کرد.
در نیمه دوم اما همان مشکلات تکراری ظاهر شد؛ عدم هماهنگی، نبود برنامه تاکتیکی مشخص، و بازی پراشتباه. تحلیلگران فوتبال اسکاتلند اعتقاد دارند این برد صرفاً «سرپوش گذاشتن روی ترکها» است و بدون بهبود واقعی، نمیتواند ضامنی برای موفقیت رنجرز باشد.
راسـل مارتین خود پس از بازی گفت که شادی این برد بیشتر مربوط به بازیکنان است و از طرفی او در مواجهه با انتقادات هواداران، تنها راه را تمرکز بر کار خود و جلوگیری از دامنزدن به جو متشنج دانست.
پیش روی رنجرز دو بازی دشوار دیگر قرار دارد که میتواند سرنوشت نیمکت مربیگری را تعیین کند. هواداران همچنان نسبت به عملکرد مربی و آینده تیم بسیار منتقد هستند و معتقدند تنها آغاز یک روند پیروزی و نتایج پایدار، میتواند دوباره اعتماد را به تیم بازگرداند.
با توجه به این شرایط میتوان گفت «کشتی رنجرز» هنوز به طور کامل جهت خود را تغییر نداده و هر گونه لغزش دوباره، میتواند همه چیز را به حالت بحرانی برگرداند.
Insert Comment