آیا نونو اسپریتو سانتو گزینه مناسبی برای وستهام است؟

نگاه کلی به عملکرد نونو

نونو در تیم‌های قبلی خود با اتخاذ رویکردی واقع‌گرایانه و مبتنی بر ضدحمله، موفق شده بود نسبت به انتظارها نتایج خوبی کسب کند. او با داشتن مالکیت توپ پایین (مثلاً فقط ۴۱٪ در فصل گذشته با فارست)، تیمش را روی خط دفاعی عمیق می‌چیند و با سرعت، حملات را پایه‌گذاری می‌کند. این سبک به نظر می‌رسد با سبک بازیکنان کلیدی وستهام مانند جارود بوون و لوکاس پاکتا همخوانی دارد.

سبک بازی نونو اسپریتو سانتو

در وولوز معمولاً از سیستم پنج مدافع استفاده می‌کرد، اما در ناتینگهام بیشتر با آرایش ۴-۲-۳-۱ به میدان می‌رفت. نکته مهم در تیم‌های او، انعطاف‌پذیری در تاکتیک‌ها است و بسته به کیفیت و تخصص بازیکنان، نقش آن‌ها را تغییر می‌دهد. نونو در مواقعی با وارد کردن مدافعان بیشتر، تمرکزش را روی دفاع گذاشته و موفق شده بدون از دست دادن امتیاز بازی را به پایان برساند.

برتری رویکرد انتقالی (ترنزیشن)

تیم‌های تحت هدایت نونو عمدتاً نقش فعالی در انتقال دفاع به حمله ایفا می‌کنند و چندان به پاسکاری‌های طولانی و مالکیت بالا تکیه ندارند. حملات سریع و مستقیم به سوی مهاجمی مانند کریس وود در فارست، به سایر بازیکنان هجومی اجازه می‌داد تا روی توپ دوم یا بازگشت تمرکز کنند. این سبک احتمالاً برای وستهام با توجه به ویژگی بازیکنانی مثل سیومرویل و فول‌کروگ بسیار کارآمد خواهد بود.

همخوانی با ترکیب فعلی وستهام

یکی از دلایل اصلی ناکامی مربیانی که پس از مویس آمدند، تلاش آن‌ها برای پیاده‌سازی سبک بازی مالکانه با بازیکنانی بود که توانایی یا زمینه مناسب برای این سبک را نداشتند. نونو با تاکتیک‌هایی متفاوت اما متناسب با توانایی بازیکنان فعلی، می‌تواند از نقاط قوت تیم بهره کامل ببرد.

نقش مهارت‌های انسانی

فراتر از جنبه‌های تاکتیکی، ارتباط مثبت نونو با بازیکنانش همواره زبانزد بوده است. او محیط مثبتی می‌سازد که بازیکنان احساس امنیت و اعتماد می‌کنند. این مسئله به خصوص بعد از فضای پرتنش زمان پاتر، می‌تواند جان تازه‌ای به تیم بدهد.

جمع‌بندی

با توجه به سبک فوتبال انتقالی، انعطاف‌پذیری تاکتیکی و مهارت‌های ارتباطی بالای نونو، می‌توان گفت او یک انتخاب اصولی برای شرایط فعلی وستهام است؛ به شرط آنکه باشگاه و هواداران از مسیر و برنامه مشخص او حمایت کنند.