حضور اوکلند سیتی، تیم فوتبال نیمهحرفهای نیوزلند، در جام باشگاههای جهان ۲۰۲۵، قطعاً یکی از جذابترین اتفاقات فوتبالی امسال به حساب میآید. تیمی متشکل از شاغلانی عادی مثل معلمها، دانشجوها، فروشندگان و حتی کارمندان برند ابزارآلات برقی، حالا باید مقابل بزرگان اروپا از جمله بایرنمانشن، بنفیکا و بوکاجونیورز آرژانتین صفآرایی کند.
آنگوس کیلکالی، ستاره این تیم، به روشنی بیان میکند که بازیکنان اوکلند سیتی، روزها مشغول کار و شبها در زمین تمریناند. شاید برای ما که عادت داریم تیمهای حاضر در این سطح را صرفاً حرفهای ببینیم، شنیدن این حرفها عجیب باشد؛ اما اوکلند با همین شرایط چهار سال پیاپی قهرمان اقیانوسیه شده و تنها نماینده این قاره در مسابقات امسال است.
اگر لیگ قهرمانان آسیا و اروپا برای تماشاگر ایرانی جذاب است، جام باشگاههای جهان امسال با حضور سی و دو تیم، نه تنها چشمانداز ستارههایی چون هری کین و کیلیان امباپه را ارائه میدهد، بلکه فرصت بروز و خودنمایی برای تیمهایی همچون اوکلند سیتی را هم فراهم میآورد. این نمایشگاه رقابت رویایی است، جایی که رویاهای نوجوانی بازیکنان اوکلند، برای بازی مقابل نامهای بزرگ اروپا و آمریکای جنوبی، به واقعیت بدل میشود.
کیلکالی که تجربه شکست و از دست دادن اعضای خانواده را داشته، عقیده دارد زندگی و فرصتهایش را باید قدر دانست. او و تیمش با انگیزه، عزم و امید فراوان راهی ایالات متحده شدهاند تا در کنار لذت بردن از جاذبههایی مانند بازدید از کاخ سفید، با نگاهی متواضعانه اما جنگجو، رویاهایشان را در زمین فوتبال بسنجند.
بیشک نگاه ما ایرانیها در این تورنمنت، با چشم امید به نقشآفرینی تیمهایی غیرمنتظره و گمنام معطوف خواهد بود. همان اندازه که بایرن، رئال مادرید و پاریس سن ژرمن جذاب هستند، تماشای تقابل یک تیم تماما آماتور و نیمهحرفهای با این غولهای فوتبالی، شوری متفاوت دارد. احتمال خلق شگفتی توسط اوکلند سیتی، نماینده مظلوم فوتبال اقیانوسیه، میتواند بار دیگر زیبایی و غیرقابل پیشبینی بودن فوتبال را به ما یادآور شود. فقط باید منتظر ماند و دید که آیا "روحیه کیوی" یا همان "روحیه مبارزهجویانه تیمهای کوچک" میتواند این بار هیجان جام را بیشتر خواهد کرد؟
ارسال دیدگاه