شکست شرمآور ایتالیا مقابل نروژ در اولین بازی مرحله مقدماتی جام جهانی بار دیگر باعث شد این کشور فوتبالی به فکر بازسازی از پایه بیفتد. اخراج لوچانو اسپالتی، مربیای که با امید بسیار در سال ۲۰۲۳ به خدمت گرفته شده بود، نشان میدهد تعطیلات قهرمانیهای پیشین دیگر ضامن موفقیت نیست.
اسپالتی پس از کسب نتایجی نامطلوب و حذف زودهنگام از رقابتهای مهم، مورد انتقاد شدید قرار گرفت. در آخرین موضوع جنجالی، باوجود پیروزی برابر مولداوی، جایگاه ایتالیا در گروه خود بحرانی مانده و کار صعود مستقیم بسیار سخت است. از سوی دیگر، کلودیو رانیری، یکی از گزینههای مهم هدایت تیم، با رد پیشنهاد فدراسیون ایتالیا ترجیح داد در پست مدیریتی باشگاه رم بماند. حالا "استفانو پیولی" گزینه اصلی فدراسیون برای بازگرداندن آتزوری است.
علل ناکامی اسپالتی چه بود؟
اسپالتی در آغاز کارش، میراثدار یک تیم قهرمان اروپا اما از همگسیخته شد. پس از ناکامی در رسیدن به جام جهانی قطر، ترکیب ناپایدار و تغییرات تاکتیکی متعدد، اوضاع را پیچیدهتر کرد. ایراد اصلی تأکید بیش از حد بر تاکتیک و تغییرات بیموقع بود که به تیم شوک وارد کرد و باعث سردرگمی بازیکنان شد.
مشکلات ساختاری فوتبال ایتالیا
ضعف در ساختار پایهای فوتبال ایتالیا نیز مزید بر علت است. سهم کم بازیکنان ایتالیایی در سری آ (حدود ۳۵٪) دست مربیان را کوتاهتر میکند. در حالی که رقبایی چون اسپانیا و فرانسه روی پرورش استعداد فردی تأکید دارند، تمرکز بر فیزیک و تاکتیک در آکادمیهای ایتالیا باعث شده بسیاری از بازیکنان خلاق فرصت بروز نیابند.
با این حال، تغییر ذهنیت در آکادمی ملی کاورچیانو و موفقیتهای اخیر تیمهای پایه، روزنه امیدی ایجاد کرده است. اما این استعدادها هنوز در سنین بزرگسالی قربانی محافظهکاری مربیان میشوند و شجاعت اعتماد به جوانان کم است.
راه بازگشت به اوج
فوتبال ایتالیا بیش از همیشه به بازنگری اساسی نیاز دارد؛ از پرورش بیشتر بازیکنان در سنین پایه و توجه به خلاقیت، تا ایجاد بستری برای حضور بیشتر استعدادها در ترکیب باشگاهها. لیگ سری آ باید در سیاستهای خود تجدید نظر کند، و مربیان تیم ملی نباید اسیر نتایج کوتاهمدت شوند.
امید هواداران ایتالیایی این است که آتزوری، با ذهنیتی تازه و رویکردی مدرن، دوباره در سطح اول فوتبال جهان بدرخشد. تجربه تلخ حذفها شاید شروعی برای آیندهای بهتر باشد.
ارسال دیدگاه