رقابتهای تنیس کوئینز لندن، که امسال شاهد بازگشت بخش زنان بعد از ۵۲ سال است، لحظاتی تاریخی را به خود دید. تاتجانا ماریا، تنیسور آلمانی، موفق شد با شکست مدیسون کیز قهرمان اوپن استرالیا، راهی فینال شود و نام خود را به عنوان مسنترین زن فینالیست تورنمنت WTA 500 ثبت کند.
مسیر ماریا تا فینال، سرشار از مبارزه و امید بود؛ او که تورنمنت را با نه باخت پیاپی آغاز کرده بود، بدون توجه به این آمار و با شعار «هرگز تسلیم نشو»، توانست سه حریف قدرتمند از جمع ۲۰ تنیسور برتر دنیا را کنار بزند.
مادر دو فرزند بودن برای ماریا نه فقط محدودیت، که منبع الهام و انگیزه شد. او با خانواده و همسرش (که نقش مربیاش را هم دارد) سفرهای تور را تجربه میکند و شادی موفقیتهایش را با دخترانش تقسیم میکند؛ موضوعی که میان ورزشکاران ایرانی نیز بسیار الهامبخش و امیدآفرین است.
ماریا در نیمهنهایی با نتیجه ۶-۳ و ۷-۶ برابر مدیسون کیز پیروز شد و با نوشتن «OMG finals :)» روی لنز دوربین بعد از بردش، شگفتی و شادی بیاندازه خود را نشان داد. او گفت: «هیچوقت فکرش را نمیکردم، حضور در فینال کوئینز رویایی است که به واقعیت پیوسته.»
در سوی دیگر جدول، آماندا آنیسیمووا، تنیسور آمریکایی و سید هشتم مسابقات، پس از یک سال بازگشت از دوران دشوار مشکلات روحی، موفق شد ژنگ چینون قهرمان المپیک را در مسابقهای دشوار و سه سته شکست دهد و تجربه اولین فینال چمنی عمرش را کسب کند. آنیسیمووا حالا با رسیدن به جایگاه پانزدهم رنکینگ جهانی امید زیادی به دست یافتن اولین قهرمانی مهم فصل دارد.
حضور هر دو قهرمان در فینال، ضمن شکستن کلیشهها درباره محدودیت سن و شرایط خانوادگی یا مشکلات روانی، پیام قدرتمندی درباره استقامت در برابر چالشهاست؛ پیامی که برای بانوان ایرانی و خانوادههای ورزشکار بسیار ارزشمند و الهامبخش است.
ارسال دیدگاه