آنخل گومز یکی از استعدادهای فوتبالی است که در نوجوانی همه او را ستاره آینده منچستریونایتد میدانستند، اما او مسیر خود را با ترک این تیم و حضور در فوتبال فرانسه تغییر داد. این تصمیم باعث شد تا گومز در فضای جدیدی رشد کند و به عنوان یکی از تاثیرگذارترین هافبکهای جوان انگلیسی مطرح شود.
کودکی و رشد در یونایتد
گومز از شش سالگی به آکادمی منچستریونایتد پیوست و به سرعت مراحل پیشرفت را طی کرد. او در 16 سالگی به عنوان جوانترین بازیکن تاریخ باشگاه بعد از دانکن ادواردز، به میدان رفت و با بزرگانی نظیر رونی، کاری، ماتا و هِررا تمرین کرد. در آکادمی یونایتد، رعایت قوانین و احترام به فرهنگ باشگاه از اهمیت زیادی برخوردار است؛ حتی قوانینی مثل ممنوعیت کفشهای رنگی برای همه بازیکنان اجرا میشد تا همگان یاد بگیرند همه باید برابر باشند.
وزن پیراهن منچستریونایتد
همیشه صحبت از فشار و سنگینی پیراهن یونایتد بوده است؛ نکتهای که بسیاری از بازیکنان جوان را به چالش کشیده. آنخل گومز اعتقاد دارد عوامل متعددی نظیر محیط، زمان و شرایط باشگاه بر موفقیت یا عدم موفقیت بازیکن تاثیرگذار است و فقط بحث "وزن پیراهن" نیست. او تصمیم سخت ترک یونایتد را برای ساختن آیندهای بهتر گرفت و حالا به آن افتخار میکند.
تجربه زندگی در فرانسه
گومز بعد از ترک منچستریونایتد، به باشگاه لیل فرانسه پیوست و با بیش از ۱۰۰ بازی، تجربه بالای لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد. او حالا برای پیوستن به مارسی، یکی از بزرگترین باشگاههای فرانسه، آماده میشود. گومز میگوید حضور در فرانسه باعث شد بدون فشار رسانهای انگلیس، پیشرفت بیشتری داشته باشد و بتواند نقاط قوتش را بهتر شکوفا کند.
سبک بازی و مقایسه با بزرگان
آنخل گومز، با قد فقط ۱۶۸ سانتیمتر، همیشه با چالشهای فیزیکی روبرو بوده اما با تکنیک و هوش بالا، توانسته نقشهای مختلفی در هافبک ایفا کند. او خودش را شبیه پل اسکولز و تیاگو آلکانتارا میداند؛ بازیکنانی چندپسته و تاثیرگذار که قدرت بازیسازی آنها زبانزد است.
حضور در تیم ملی انگلستان
چهار بازی ملی و نمایش درخشان مقابل ایرلند و فنلاند، جایگاه گومز را در تیم ملی تثبیت کرد؛ هرچند برخی حضور او را به دلیل روابطش با مربیان دانستهاند. گومز بشدت این موضوع را رد میکند و معتقد است تلاش، تمرین و پشتکار باعث شده به این مرحله برسد. حالا با تغییر سرمربی، او تلاش میکند به تیم ملی برگردد و شاید در جام جهانی هم حضور یابد.
آنخل گومز، نمونهای از فوتبالیستهایی است که با تصمیم جسورانه ترک محیط امن، توانست تنه به تنه ستارههای اروپایی بزند و نام خودش را تثبیت کند. داستان او میتواند الهامبخش بازیکنان جوان ایرانی باشد که با از دست دادن یک فرصت، جهان پایان نمییابد و با انتخاب هوشمندانه میتوان به قلهها رسید.
ارسال دیدگاه