تیم ملی ایتالیا که همیشه یکی از مدعیان قهرمانی در جام جهانی بوده، اکنون در مسیر صعود مستقیم به جام جهانی 2026 با مشکلات متعددی دست و پنجه نرم میکند. ایتالیا بعد از دو دوره غیبت متوالی در جام جهانی، هنوز نتوانسته اطمینان هواداران خود را بازیابد و اکنون نیز شانس کمی برای صعود مستقیم دارد.
اوضاع گروه ایتالیا به گونهای است که فاصله سه امتیازی با صدرنشین گروه یعنی نروژ، کار آتزوری را سخت کرده است. به ویژه اینکه برای صعود مستقیم، ایتالیا باید نروژ را با اختلاف نه گل شکست دهد؛ ماموریتی تقریباً غیرممکن. پس با احتمال فراوان باید به دیدارهای پلیاف امیدوار باشند، جایی که در سالهای اخیر خاطرات تلخ و کابوسواری برای هواداران این کشور رقم خورده است.
افت ایتالیا از همان جام جهانی ۲۰۱۴ آغاز شد. نسلی طلایی با بازیکنانی همچون بوفون، کاناوارو، توتی و دلپیهرو رفتهرفته جای خود را به نسلی داد که نه ستارهای مانند قبل داشت و نه مربیان سرشناسی چون گذشته. گتوزو پس از ناکامی لوچانو اسپالتی روی نیمکت آتزوری را به دست گرفت و برخلاف پیشبینیها، توانست پنج برد پیاپی کسب کند.
هر چند تیم تحت هدایت گتوزو تهاجمی و گلزن ظاهر شده، اما نبود تعادل تیمی و مشکلات دفاعی، همچنان دغدغه جدی است. همانطور که مینا رزوقی (روزنامهنگار فوتبال ایتالیا) گفته، تیم گتوزو شاید یادآور بارسلونای گلزن اما بدون زیبایی و انسجام باشد.
از نگاه هواداران ایرانی این تیم، ناکامی سهباره در راهیابی به جام جهانی میتواند ضربهای سنگین به فوتبال ایتالیا و جذابیت این رویداد بزرگ جهانی باشد. حتی با افزایش سهمیهها، عدم حضور ایتالیا به نوعی "آخرالزمانی" توصیف شده است.
باید دید آتزوری میتواند از این پیچ خطرناک عبور کند یا بار دیگر خاطره تلخ حذف در پلیاف برای فوتبالدوستان ایرانی زنده خواهد شد.
ارسال دیدگاه