مسابقه پر سر و صدای نمایشگاهی بین آریانا سابالنکا (نفر اول تنیس زنان جهان) و نیک کیریوس (بازیکن مرد استرالیایی) در دبی که تحت عنوان «نبرد جنسیتها» برگزار شد، از همان ابتدا با هدفهایی فراتر از یک نتیجه ساده معرفی شد. برگزارکنندگان و خود بازیکنان این رقابت را فرصتی برای جذب مخاطبان جدید به تنیس و نوعی سرگرمی میدانستند.
آیا این رقابت دستاوردی داشت؟
کیریوس با نتیجه ۶-۳ و ۶-۳ بازی را برد اما از نظر بسیاری، مسابقه فاقد هیجان و تنش لازم یک روبهرویی تاریخی بود. برخلاف ادعاها، بیشتر این دیدار به عنوان فرصتی تبلیغاتی برای هر دو بازیکن و فرصتی مالی تلقی شد تا افزایش محبوبیت واقعی.
تأثیرات بر سابالنکا و کیریوس
برای سبالنکا این رقابت فرصت دیدهشدن بود، اما کارشناسان معتقدند قدرت واقعی او – همانطور که در رقابتهای Grand Slam نمایش میدهد – به خوبی نمایان نشد. او خودش پس از بازی گفت: «از این نمایش لذت بردم. تلاش خوبی داشتم و چند لحظه خوب رقم خورد.»
برای کیریوس، این مسابقه بیشتر شبیه یک حرکت بازاریابی و آمادهسازی برای بازگشت به ATP بود تا یک آزمون جدی ورزشی. تاکید او بر دوستی و احترام به سبالنکا و تلاش برای نشان دادن تغییر رفتار شخصیاش نیز بخش دیگری از این رویداد بود.
آینده نمایشهای ورزشی در تنیس
شاید این مسابقه به اندازه نبرد تاریخی «بیلی جین کینگ و بابی ریگز» در سال ۱۹۷۳ اهمیت اجتماعی نداشت و بیشتر یک شو ورزشی-تفریحی بود؛ اما میتواند الگویی برای آینده باشد. برگزارکنندگان امیدوارند چنین رویدادهایی بتواند تنیس را به مخاطبان غیرحرفهای و تازه وارد نزدیکتر کند.
جمعبندی
در نهایت تجربه این نبرد – هرچند از نظر ورزشی پیرنگ و کیفیت قابل بحث داشت – اما نشان داد تنیس امروز بیش از گذشته با پدیده نمایش، رسانه و سرگرمی گره خورده است. اما رسیدن به توازنی منطقی میان احترام به ساختار رقابتی و جذابیتهای تجاری، همچنان یک چالش جدی برای برگزارکنندگان چنین مسابقاتی خواهد بود.
ارسال دیدگاه