در آغاز تورنمنت جام باشگاههای جهان که به میزبانی آمریکا برگزار شد، بازی چلسی در مقابل لسآنجلس افسی با صحنهای قابل تأمل روبهرو شد؛ ۵۰ هزار صندلی خالی در ورزشگاه مرسدس بنز آتلانتا. تعداد تماشاگران فقط ۲۲ هزار نفر بود در حالی که ظرفیت استادیوم ۷۱ هزار نفر اعلام شده و طبقه بالایی کاملاً بسته بود.
این اتفاق، به پرسشهای جدیای درباره جذابیت این تورنمنت جدید فیفا برای مردم آمریکا و حتی آینده جام جهانی در این کشور پاسخ داد. زمانی که بازی در ساعت ۳ بعدازظهر یک روز کاری برگزار میشود، اساساً انتظار استقبالی پرشور عجیب است؟ حتی قیمت بلیتها هم به سدی برای حضور تماشاگران تبدیل شد؛ پیش از شروع ارزانترین بلیت حدود ۳۷ پوند بود و حتی هنگام بازی هم بلیت ۲۶ پوندی در اکثر بخشها پیدا میشد.
برخی گزارشها حاکی از این بود که اهمیت اندک این تورنمنت برای آمریکاییها بهدلیل جدید بودن آن، نزدیکی جام جهانی و تلاش برای ذخیره هزینهها عامل بیمیلی به خرید بلیت بوده است. شاید بتوان گفت زمانی که چلسی دو سال پیش همینجا بازی دوستانه داشت، بیش از ۷۰ هزار نفر به استادیوم آمدند؛ پس مشکل احتمالاً فراتر از علاقه به فوتبال است.
دیدگاههای روزنامهنگاران آمریکایی نیز حول دو محور عمده بود: یکی نبود بازاریابی مناسب توسط فیفا و نبود کمیته محلی، و دیگری زمانبندی نامناسب مسابقه. اینها در حالیست که آمریکا، میزبان اصلی جام جهانی آینده نیز هست و این سوال را ایجاد میکند که آیا در جام جهانی شاهد همین صحنهها خواهیم بود؟
بسیاری معتقدند که فیفا باید در تعیین قیمت بلیت و زمانبندی مسابقات بازنگری جدی کند تا شاهد سکوهای خالی در بزرگترین رویداد فوتبالی دنیا نباشیم. نکته جالب برای ایرانیها این است که مردم آمریکا نسبت به رقابتهای بزرگ بینالمللی بیتفاوت نیستند، بلکه شرایط محیطی، قیمتگذاری و نحوه اطلاعرسانی عامل اصلی این استقبال سرد بوده است. تجربه نشان داده هر جایی که فوتبال و شرایط مهیا باشد، هواداران با اشتیاق حضور پیدا خواهند کرد.
نتایج این اتفاق شاید هشداری برای مسئولان فوتبال ایران نیز باشد. انتخاب زمان و قیمت مناسب حتی برای لیگ برتر هم میتواند در استقبال هواداران تاثیر جدی بگذارد؛ مسئلهای که در ایران هم بارها مورد بحث قرار گرفته و این تجربه جهانی، محکی جدی برای اصلاح روشها و توجه به نیازهای واقعی فوتبالدوستان است.
ارسال دیدگاه