در اتفاقی بحثبرانگیز در یکی از مسابقات فوتبال اروپا، جانلوئیجی دوناروما، دروازهبان ایتالیایی پاری سن ژرمن، در برخوردی ناخواسته باعث مصدومیت جدی جمال موسیالا ستاره جوان بایرن مونیخ شد. پس از این ماجرا، فضای تیم پاری سن ژرمن و شخص دوناروما تحت تأثیر فشار اجتماعی و احساسی قرار گرفت.
لوئیس انریکه، سرمربی باتجربه و شناختهشده پاری سن ژرمن، با مشاهده غم و سرخوردگی دوناروما تصمیم گرفت بلافاصله حامی او باشد. انریکه در کنفرانس مطبوعاتی پس از بازی تأکید کرد: «ما تیم خشنی نیستیم» و تلاش نمود فضا را آرام کند تا از تخریب روحیه دروازهبانش جلوگیری کند.
اظهارات انتقادی مانوئل نویر مبنی بر اینکه دوناروما مقصر اصلی است، فشار روانی سنگینی را بر این بازیکن ایتالیایی وارد کرد، تا جایی که او هم در زمین و هم در رختکن از شدت ناراحتی اشک ریخت. اما انریکه برای پیشگیری از عمیقتر شدن حس عذاب وجدان در داناروما و دور ماندن تیمش از حواشی، او را زیر چتر حمایتی خود گرفت.
این نخستین بار نیست که انریکه بهشکل فعالانه پشت بازیکنانش میایستد. در طول فصل نیز وقتی دوناروما با انتقادات سنگینی مواجه میشد، انریکه سپر حاشیهها شد و به او روحیه داد. چنین موضعی از سوی سرمربی، نه تنها آرامش روانی فردی را برمیگرداند، بلکه از بحرانی شدن جو تیمی هم جلوگیری میکند؛ موضوعی که برای هر تیم ایرانی با فرهنگ همبستگی گروهی، اهمیت دوچندان دارد.
در فوتبال ایران نیز چنین رویکردهای حمایتی از سوی مربیان میتواند الگوی قابل توجهی برای تیمها باشد؛ چرا که علاوه بر مهارت فنی، پشتیبانی اخلاقی و روانی عنصر تعیینکنندهای در موفقیتهای فردی و تیمی است.
ارسال دیدگاه