در دیدار افتتاحیه تیم ملی فوتبال ایران مقابل نیوزیلند در لسآنجلس، رویدادی فراتر از یک مسابقه ورزشی رخ داد. هرچند نتیجه بازی تساوی ۲-۲ بود، اما نبرد واقعی میان ایرانیان حاضر در ورزشگاه و بیرون از آن دیده شد.
صدها پرچم ایران، از جمله پرچم پیش از انقلاب با نماد شیر و خورشید که امروزه به نشانه اعتراض به حکومت ایران شناخته میشود، در میان تماشاگران دیده میشد. این پرچمها علیرغم ممنوعیت فیفا، داخل ورزشگاه نیز به چشم میخوردند و بعضی لباسهای هواداران را مزین کرده بودند.
در بیرون ورزشگاه تجمعاتی اعتراضی برگزار شد. گروهی شعار میدادند: «تیم آخوندی، تیم من نیست» و «تغییر رژیم در ایران». آنها سرود ملی پیش از انقلاب را نیز خواندند و با پرچمهای اعتراضآمیز پیام خود را به جهانیان رساندند.
در داخل ورزشگاه اما فضای دیگری حاکم بود و ایرانیها تیم ملی را تشویق میکردند، هرچند بسیاری نیز تمایزی میان حمایت از تیم ملی و بیاعتنایی به حاکمیت قائل بودند. حمایتها با شعارهایی چون «برای ایران، نه برای حکومت» و ابراز احساسات ملی همراه بود.
در حالی که برخی هواداران به وضوح تیم را نماینده نظام قلمداد میکردند، بازیکنان اعلام کردهاند که نماینده تمام مردم ایران هستند و مسائل سیاسی برایشان اهمیت ندارد.
مهاجرت، مشکلات ویزا، محدودیتهای بازگشت و مرز نامرئی میان ایران و ایرانیان خارجنشین، همگی فضای سیاسی-اجتماعی این مسابقه را تحت تأثیر قرار داد. این دیدار تصویری واقعبینانه از دغدغهها و شکافهای هویتی ایرانیان خارج کشور ارائه داد؛ جایی که فوتبال به صحنهای برای بازنمایی دیدگاههای متفاوت بدل شد.
ارسال دیدگاه