فرمت جدید جام جهانی ۲۰۲۶ با حضور ۴۸ تیم موجب شده تا خطر حذف در مرحله گروهی کمتر و راه یابی تیمها به مرحله حذفی آسانتر شود. اکنون تیمهای سوم گروه نیز شانس صعود به جمع ۳۲ تیم پایانی را دارند که این موضوع شفافیت و هیجان بازیها را کاهش داده است. به طور مثال تیمهایی مانند کرهجنوبی با وجود شکست، احتمال صعود زیادی دارند.
اضافه شدن تیمهای سوم صعودکننده باعث ایجاد سناریوهایی شده که تیمها طی بازیهای آخر گروهی میتوانند با اتخاذ نتیجه مشخص شانس صعود یا حتی انتخاب رقیب خود را تعیین کنند. این مسئله در یورو ۲۰۲۰ و مسابقات قبلی نیز سابقه داشته است و برخی تیمها صرفاً جهت صعود با شرایط بهتر بازی میکنند.
مطرح شدن مسابقاتی مانند استرالیا-پاراگوئه و اتریش-الجزایر که هر دو تیم چهار امتیازیشدن را مد نظر قرار دادهاند، احتمال بازی محتاطانه و کسب تساوی موردنظر هر دو را قوت میبخشد. تیمهایی که دیرتر مسابقه میدهند حتی بهتر میتوانند شرایط گروهی و حریف مرحله بعد را دریابند و شاید بعضاً جایگاه سوم را بر مقام دوم ترجیح دهند تا مسیر سادهتری داشته باشند.
نمونه تاریخی سال ۱۹۸۲ که حذف الجزایر به دلیل نتیجه مطلوب آلمان و اتریش بود، نشان میدهد تغییر فرمت باید با دقت بیشتری طراحی شود. اکنون انتقادها درباره سلامت و عادلانه بودن رقابت در جام جهانی پررنگتر از همیشه مطرح است. شاید همین انتقادات راه را برای اصلاح ساختار آینده این تورنمنت باز کند.
ارسال دیدگاه