«مهم نیست از کجا میآییم، مهم این است که به کجا میرویم.» این جملهای است که در ورودی آکادمی فوتبال گوندومار پرتغال به چشم میخورد؛ جایی که دیگو ژوتا، فوتبالیست فقید پرتغالی، سالهای نوجوانی خود را در آنجا سپری کرد. تصویر ژوتا، با پیراهن گوندومار و همچنین پیراهن تیم ملی پرتغال، زینت بخش این آکادمی است. اکنون این مرکز به احترام ژوتا، آکادمی دیگو ژوتا نام گرفته است.
دیگو ژوتا، مهاجم تیم ملی پرتغال و باشگاه لیورپول، در ۲۸ سالگی بر اثر سانحه رانندگی در اسپانیا به همراه برادرش جان خود را از دست داد. او مسیر فوتبالی خود را از تیم کوچک گوندومار آغاز کرد؛ جایی که هر ماه تنها بیست یورو هزینه میکرد تا کنار سایر نوجوانان به فوتبال بپردازد، اما با وجود کمبودها و مسکلات، هرگز تسلیم نشد.
ژوتا با سختکوشی از گوندومار به پاکوس ده فریرا، سپس به پورتو، ولورهمپتون و نهایتاً لیورپول رسید. او الهامبخش جوانانی شد که باور داشتند با تلاش مستمر و بیوقفه حتی بدون حضور در آکادمیهای بزرگ بنفیکا، اسپورتینگ یا پورتو هم میتوان به رویاها دست یافت.
یکی از مربیان سابق ژوتا میگوید: «آنچه ژوتا را متمایز میکرد، روحیه و ذهنیت خاصش بود؛ او به سرعت دریافت که چطور باید بر سختیها غلبه کند و معنای واقعی یک ورزشکار خوب بودن را فهمید. ژوتا هرگز مغرور نشد، سرمایهش را عاقلانه خرج کرد، به دیگران کمک میکرد و همیشه فروتن و منظم باقی ماند.»
در نوجوانی، زمانی که هنوز مورد توجه تیمهای بزرگ نبود، ژوتا خودش به مربیان درخواست داد تا به او آموزش زبان خارجی بدهند، چون میدانست روزی باید خارج از پرتغال بازی کند. این آیندهنگری و جدیت، در طول دوران حرفهای ژوتا هم مشهود بود. او حتی بعد از جلب توجه باشگاههای بزرگ، ترجیح میداد در خوابگاه باشگاه با سایر جوانان زندگی کند و تمام تمرکزش بر پیشرفت باشد.
ژوتا به دلیل مشکل قلبی مدتی از میادین دور ماند اما این نیز او را از رویاهایش دور نکرد. رویکردش به زندگی این بود: «نباید از خودتان جلو بزنید؛ هر چیز در زمان خودش.»
دیگو ژوتا، نماد امید و الهام برای هزاران نوجوان پرتغالی و فوتبالیستی با کارنامه درخشان، با گذر از سختیها و پایبندی به ارزشها، در قلب هواداران فوتبال جهان جاودانه شد.
ارسال دیدگاه