تیم ملی جمهوری دموکراتیک کنگو در مرحله حذفی جام جهانی ۲۰۲۶ یکی از حریفان چالشبرانگیز برای انگلستان محسوب میشود. این تیم تاکنون با سیستم ۵-۳-۲ و سبک بازی دفاعی اما با پرس فعال ظاهر شده است. آنها به طور متوسط ۳۸.۸٪ مالکیت توپ دارند که نشاندهنده تمرکز بر دفاع و ضدحمله است، در حالی که میانگین مالکیت انگلستان ۶۵.۷٪ است.
کنگو در بازی مقابل تیمهای برتر همچون پرتغال و کلمبیا، پرسینگ سنگین از دروازهبان و مدافعان حریف را به اجرا میگذارد و خط دفاعی خود را بالاتر از انتظار برای یک تیم کممالکیت میچیند. این سبک، فضاهایی پشت مدافعان ایجاد میکند که بازیکنان سرعتی انگلستان مانند جود بلینگهام و مارکوس رشفورد میتوانند از آن بهرهمند شوند.
در هنگام شروع مجدد بازیها، مهاجمان و هافبکهای کنگو در موقعیتهای تهاجمی قرار گرفته و دفاع کناریها را مجبور به پرس از راه دور میکنند. همین موضوع به فولبکهای انگلستان فرصت میدهد با استفاده از چرخشهای هوشمندانه، توپ را در مناطق باز دریافت کنند و با خروج هافبکهای کنگو، پاسهای مستقیم به جلو ارسال کنند.
یکی دیگر از راههای نفوذ، استفاده از پاسهای عرضی و جابجایی سریع توپ بین نقاط مختلف زمین است. این کار میتواند عرض کم میان هافبکهای کنگو را به چالش بکشد، مخصوصاً پس از پرتاب اوت یا توپهای برگشتی که معمولاً کنگوییها روی یک سمت زمین تجمع میکنند.
با دفاع سه نفره کنگو و حرکت مدافع سوم به خط هافبک، انگلستان میتواند با ایجاد اضافه در مرکز یا کنارهها، توپ را به فضاهای خالی برساند، روندی که مقابل پاناما نیز جواب داده است.
در بخش تهاجمی، یوان ویسا مهمترین خطر برای دفاع انگلستان محسوب میشود و با بهرهگیری از هوش و جایگیری مناسب، میتواند در ضدحملات خطرساز باشد. با این حال، نقاط ضعف ساختاری کنگو در پوشش عرض زمین و فضاهای پشت مدافعان، فرصت مناسبی برای شاگردان توخل فراهم میکند تا با حرکتهای ترکیبی و ارسال پاسهای مستقیم یا عرضی، به دروازه این تیم دست یابند.
- پرس فعال اما آسیبپذیری در پوشش فضاهای کناری
- استفاده از پاسهای طولی و جابجایی سریع برای رسیدن به موقعیت گل
- خطر ضدحملات با حضور بازیکنی چون ویسا
در مجموع، اگر انگلستان بتواند از عرض زمین و انتقال سریع توپ بهره ببرد، میتواند خط دفاعی منسجم اما آسیبپذیر کنگو را شکاف بدهد.
ارسال دیدگاه