فیلیپ کلمنت، سرمربی سابق رنجرز اسکاتلند، پس از حدود یک فصل و نیم حضور پر فراز و نشیب در این تیم، در گفتوگو با رسانههای اسکاتلندی به مرور دلایل شکست و پایان زودهنگام همکاریاش با رنجرز پرداخت. او تصریح کرد که پس از فینال جام اتحادیه، احساس خوبی نداشت و آن دیدار را نقطه عطفی در سرنوشت خود در این تیم دانست.
کلمنت با اشاره به فشار مضاعف پس از شکست مقابل سلتیک در فینال جام اتحادیه و فاصله ۹ امتیازی با این تیم، گفت: «اگر در آن بازی قهرمان میشدیم، تا حد زیادی صبر و آرامش هواداران و مدیریت حفظ میشد.» با این حال، ناکامی در کسب اولین جام فصل و مشکلات استمرار در نتایج باعث شد مدیران باشگاه تحمل کمتری نسبت به او نشان دهند و سرانجام پس از چند نتیجه ضعیف و از دست رفتن جامها، تصمیم به قطع همکاری با او بگیرند.
او در بخش دیگری از صحبتهایش به وضعیت مالی باشگاه اشاره کرد و گفت که بودجه نقلوانتقالاتی به شدت محدود بود و تنها امکان هزینه حاصل از فروش بازیکنان یا کاهش دستمزدها وجود داشت. کلمنت تأکید کرد: «برای موفقیت یا باید پول خرج کنید یا به طرح بلندمدت خود زمان بدهید، و بدون هیچیک موفقیت ممکن نیست.» این موضوع شباهت زیادی به شرایط برخی تیمهای ایرانی دارد که با مشکلات بودجهای و مطالبات هواداران برای نتیجهگیری روبهرو هستند.
کلمنت همچنین بحث ذهنیت بازیکنان را رد کرد و معتقد بود مشکل تیمش بیشتر در ثبات و استمرار نتایج نهفته است؛ چرا که بازیکنان تجربه بازیهای پرفشار هر سه روز یکبار را نداشتند. او اذعان کرد که برخی بازیکنان در برهههایی تمرکز کافی نداشتند و همین موضوع روی عملکرد کلی تیم تاثیر گذاشت.
به زعم کلمنت، زیرساختهای رنجرز برای موفقیت بلندمدت بلاتکلیف بوده و مدیریت و مالکیت جدید باید سیاستهای واضحتری درخصوص صبوری یا سرمایهگذاری تعیین کند. او همچنین آینده تیم را با توجه به چند بازیکن جوان و با استعداد که پتانسیل فروش دارند مثبت ارزیابی کرد.
جمعبندی: تجربه فیلیپ کلمنت در رنجرز نشان میدهد که برای موفقیت، همدلی هواداران، ثبات تصمیمگیری مدیریتی و منابع مالی کافی عناصر حیاتی هستند؛ مسائلی که در بسیاری از باشگاههای فوتبال ایران هم مشهود است. ورزش ایران نیز با چنین چالشهایی در زمینه جذب مربی خارجی، فشار انتظارات و کمبود منابع دست و پنجه نرم میکند.
ارسال دیدگاه