یک سال پیش، طرفداران تیم ملی فوتبال اسکاتلند با امید و آرزو تیمشان را بدرقه کردند تا در یورو 2024 خوش بدرخشند. اما آنچه پس از بازی دوستانه اخیر مقابل ایسلند در ورزشگاه همپدن رخ داد؛ بازتابی از همان نگرانیها و تکرار ناکامیهای پیشین بود. ناکامیای که این بار با شکست مقابل ایسلندی شکل گرفت که حتی در خانه مقابل کوزوو هم باخته بود.
عملکرد سردرگم و ضعیف تیم، انتقادات زیادی را متوجه استیو کلارک، مربی اسکاتلند کرده است؛ مربیای که با وجود رساندن این تیم به دو دوره متوالی یورو، هنوز نتوانسته رضایت هواداران را به دست آورد یا خاطره تلخ حذف زودهنگام را فراموش کند.
در بازی با ایسلند، خط دفاعی متزلزل و حمله بیاثر بود. حتی حضور بازیکنان باتجربهای که در لیگهای مطرح اروپا افتخار کسب کردهاند نیز باعث تغییر سرنوشت نشد. سیاران اسلیکِر، دروازهبان جوان، شروعی کابوسوار داشت و اشتباهاتش به گلهای ساده حریف منجر شد؛ اما تقصیر را نمیتوان فقط گردن یک بازیکن تازهوارد انداخت.
آمار هم چندان امیدوارکننده نیست: اسکاتلند در ۲۱ بازی اخیر تنها چهار برد داشته و ۱۲ شکست را تجربه کرده است. اکنون، با نزدیک شدن به بازیهای مقدماتی جام جهانی 2026 و احتمال جدایی استیو کلارک، سؤالات مهمی مطرح است: آیا تیم روند نزولی خود را متوقف خواهد کرد؟ آیا شخصیت تیمی برای بازگشت وجود دارد؟
در حالیکه سهمیه حضور کلارک در جام جهانی هنوز قطعی نیست و برخی هواداران خواهان کنار رفتن او هستند، او همچنان از حمایت بخشی از فدراسیون بهرهمند است. آینده تیم ملی فوتبال اسکاتلند در گرو تصمیمات کلارک و عملکردش در یکی دو بازی تدارکاتی پیش رو خواهد بود. اکنون بیش از هر زمانی اسکاتلند نیاز به بازسازی روحیه و بازیابی انگیزه دارد تا شاید پس از سالها بار دیگر صعود به مرحله نهایی جام جهانی را تجربه کند.
ارسال دیدگاه