هوگو اکیتیکه و الکساندر ایساک دو مهاجمی هستند که حضورشان در لیورپول، خبر از تغییرات تاکتیکی چشمگیری در دوران پساکلوپ میدهد. با حضور مربی جدید، آرنه اسلات، لیورپول به سراغ جذب بازیکنان کلیدی بوندسلیگا رفته و نشانههایی از تمایل به تغییر سیستم دیده میشود. سوال اصلی این است: آیا میتوان این دو مهاجم کلاسیک را همزمان در یک تیم به کار گرفت؟
۱. چینش ۴-۲-۳-۱ بسیار فشرده و تهاجمی
یکی از ایدهها، استفاده از یک ۴-۲-۳-۱ فوقالعاده فشرده است که در آن، اکیتیکه و صلاح به جای وینگر کلاسیک، بیشتر نقش شماره ۱۰ باریک را دارند؛ در حالی که ویرتز بین آنها و پشت سر ایساک بازی میکند. عرض مورد نیاز توسط فولبکهای انفجاری مثل فرایمپونگ فراهم میشود. شناوری سه نفره پشت مهاجم مرکزی، این امکان را میدهد که هر لحظه در هر نقطه از حمله، بازیکنان نقش عوض کنند.
۲. تبدیل اکیتیکه به وینگر چپ در ۴-۲-۳-۱ سنتی اسلات
راهکار سادهتر آن است که اکیتیکه جانشین لوئیس دیاز در سمت چپ شود؛ به خصوص اگر دیاز به بایرن مونیخ برود. توانایی دریبل و حرکات انفجاری اکیتیکه شبیه ویژگیهای موردنیاز وینگر چپ سیستم اسلات است؛ حتی اگر تجربه بازی در این پست را کم داشته باشد.
۳. زوج اکیتیکه و ایساک در یک ۴-۲-۲-۲ شبیه فرانکفورت
در فرانکفورت، بهترین عملکرد اکیتیکه در کنار یک مهاجم مکمل حاصل شد. استفاده لیورپول از ۴-۲-۲-۲ میتواند این پویایی را بازسازی کند، اما خطرات دفاعی بالایی دارد؛ زیرا فقط دو هافبک مرکزی باید تمام فضای میانی را پوشش دهند. این چینش، تهاجمی و پرریسک است و به احتمال زیاد فقط زمانی استفاده میشود که لیورپول عقب باشد و به گل نیاز دارد.
۴. اکیتیکه و ویرتز به عنوان هافبک هجومیهای دوسویه (مدل دیبروینه و سیلوا)
شاید عجیب به نظر برسد، اما استفاده از اکیتیکه کنار ویرتز به عنوان دو شماره ۸/۱۰ همان کاری است که گواردیولا قبلاً با دیبروینه و برناردو سیلوا در منچسترسیتی انجام داده و اسلات نیز طرفدار تفکرات پپ است. با این حال، فوتبال انگلستان هر روز بیشتر به سمت بازیهای انتقالی و نیاز به هافبکهای دفاعی قوی میرود؛ بنابراین این چینش احتمالاً کمتر در دنیای واقعی پاسخ میدهد.
۵. نقش اکیتیکه بهعنوان ذخیرهای انعطافپذیر در حمله
ضرورتی ندارد همه ستارههای تازهوارد یکجا در ترکیب باشند! فصل شلوغ و فشرده فوتبال اروپا باعث شده مفهوم «ترکیب اصلی» منسوخ شود. اکیتیکه میتواند به عنوان دومین بازیکن برتر در چهار پوزیشن خط حمله، در طول فصل بیش از ۳۰ بازی فیکس انجام دهد؛ بدون اینکه الزاما عضو ترکیب ایدهآل تلقی شود. رویکرد چرخشی و استفاده هوشمندانه از بازیکنان کلیدی، راز موفقیت باشگاههای بزرگ اروپایی است.
جمعبندی: ادغام همزمان ایساک و اکیتیکه در ترکیب اصلی لیورپول آسان نیست، مگر با تغییر تاکتیک و ریسکپذیری بالا. اما آنچه مهمتر است، متنوعشدن گزینههای تاکتیکی و قدرت چرخش ترکیب است؛ چیزی که احتمالاً لیورپول جدید را بسیار غیرقابل پیشبینی خواهد کرد.
ارسال دیدگاه