در حالی که بسیاری از مربیان آلمانی در آغاز دوران حرفهای سرمربیگری خود به دنبال تیمهایی چون دورتموند، لورکوزن یا لایپزیش هستند، ساندرو واگنر با پذیرش هدایت افسی آگسبورگ نشان داد روحیهای متفاوت و جاهطلب دارد. انتخاب تیمی که عموماً نماد میانهروی و بیحاشیه بودن بوندسلیگا به شمار میآید، پیامی واضح بود: آگسبورگ میخواهد دوران جدید و هیجانانگیزی را با مربی جوان و پرانرژی تجربه کند.
سیاست جدید باشگاه، پس از کنار گذاشتن مربی و مدیر ورزشی فصل گذشته، مشخص است: به رضایت از جایگاه دوازدهم و بازیهای صرفاً تدافعی قانع نیستند و خواهان فوتبالی تهاجمی، زیبا و جذاب هستند. ساندرو واگنر، که سابقه همکاری با تیم ملی آلمان را در کسوت دستیار دارد، با این چالش روبرو شده که علاوه بر نتیجه، سبک بازی تیم را هم متحول کند.
چنین ریسکی، مخصوصاً برای واگنر که هنوز شهرت و اعتبار بسیار خوبی در بدنه فوتبال آلمان دارد، تصمیمی عجولانه به نظر میرسد. اما او به جای ماندن در فضای امن فدراسیون فوتبال آلمان، آینده حرفهای خود را به آگوستبورگ گره زده و باید سریعا نتیجه بگیرد؛ چرا که باشگاه صراحتاً اعلام کرده دیگر به حفظ وضعیت فعلی رضایت نمیدهد.
تجربه سایر مربیان جوان، مانند نوری شاهین که فقط نیمفصل روی نیمکت دورتموند دوام آورد و ناگهان فرصتهایش کمرنگ شد، همواره هشداردهنده است. اما شاید واگنر با اعتماد به نفس مثالزدنیاش و شعار «دنیا به شجاعان تعلق دارد»، روی موفقیت حساب ویژه باز کرده است.
در بازیهای دوستانه پیشفصل مشخص شد که تغییر سبک بازی از فوتبال تدافعی به تهاجمی، آسان و بدون ریسک نیست. آگسبورگ یک بازی را ۲-۱ به روت وایس اسن باخت، اما در مسابقه دوم با سبک جدید با نتیجه ۴-۱ پیروز شد. این نوسانات مشخص میکند که پیشرفت زمان میخواهد، اما میل به فوتبال فعال و جذاب در تیم جاری شده است.
کار سخت واگنر و تیمش در اردوهای تمرینی آغاز شده و باید دید طی هفتههای آینده و با شروع فصل جدید، آیا این پروژه پرریسک میتواند آگسبورگ را در مسیر جذابیت و موفقیت قرار دهد یا نه. اما یک نکته روشن است؛ نگاههای زیادی اکنون متوجه این تیم و سرمربی شجاعش شده است.
ارسال دیدگاه