در حالی که تازه فصل لیگ برتر به پایان رسیده، هیجان فوتبال متوقف نشده است و بهزودی جام باشگاههای جهان و پنجره کوچکی از نقلوانتقالات آغاز میشود. امسال همه باشگاههای لیگ برتر انگلیس (و نه فقط تیمهای حاضر در جام جهانی باشگاهها) فرصتی ۱۰ روزه دارند تا قبل از آغاز مسابقات آمریکای شمالی بازیکن جذب کنند؛ سپس بازار بسته میشود و دوباره از ۱۶ ژوئن فعال خواهد شد.
محدودیتهای مالی و قوانین جدید
قانون سودآوری و پایداری (PSR) اجازه میدهد باشگاهها طی سه سال حداکثر ۱۰۵ میلیون پوند ضرر داشته باشند، هرچند این رقم برای تیمهایی که مدتی از لیگ برتر دور بودهاند کمتر محاسبه میشود. برخی هزینهها مانند زیرساخت، آکادمی، فعالیتهای اجتماعی و تیم بانوان از این محاسبه مستثنی هستند.
آرسنال، منچسترسیتی و چلسی؛ قویترینها برای خرید
آرسنال با رکورد درآمد ۶۱۶ میلیون پوندی و فروش بازیکنان بومی، میتواند تا ۲۰۰ میلیون پوند هزینه کند و هیچ نگرانی جدی از نظر PSR ندارد. بنابراین اگر گلزنی بزرگ جذب نشود، نمیتوان این موضوع را به محدودیت مالی ربط داد. منچسترسیتی نیز تا زمان اعلام حکم نهایی بابت اتهامهای مالی میتواند تا ۲۰۰ میلیون پوند صرف خرید کند. حذف دستمزد کوین دیبروینه در فصل بعد هم به آنها آزادی عمل بیشتری خواهد داد.
در چلسی اوضاع بسته به پذیرفتهشدن انتقال سود فروش تیم بانوان به شرکت مادر متغیر است. اگر این معامله تایید شود، آبیها میتوانند تا ۲۰۰ میلیون پوند خرج کنند؛ در غیر این صورت دستشان بستهتر خواهد بود و احتمالاً برای خریدهای جدید باید فروش داشته باشند.
لیورپول و منچستریونایتد؛ احتیاط یا فروش بازیکن
لیورپول که فصل گذشته بیشتر بر تمدید قرارداد مهرههای کلیدی تمرکز داشت و در جذب بازیکن کمخرج بود، مدل جذاب و پایدار خود را حفظ کرده است. آنها از نظر بودجه توانایی هزینه ۲۰۰ میلیون پوند را دارند، هرچند احتمالاً با استراتژی محتاطانه پیش خواهند رفت.
در منچستریونایتد وضعیت اقتصادی به اندازهای خوب است که با وجود ناکامی ورزشی، پول کافی دارند اما خریدهای سنگین جدید وابسته به فروش بازیکنانی مثل سانچو، رشفورد و آنتونی خواهد بود.
تیمهای میانه جدول؛ مدیریت هوشمندانه بودجه
تیمهایی مثل بورنموث و برایتون اگرچه درآمد روز مسابقه کمی دارند یا بازار نقلوانتقالاتی بزرگی نیستند، اما سودآور و هوشمند کار میکنند؛ برایتون حتی میتواند تا ۲۰۰ میلیون پوند هزینه کند. برنتفورد بدون دغدغه مالی خاص، همچنان روی شناسایی استعدادهای جدید و کمنام سرمایهگذاری میکند اما ولخرجی نخواهد کرد.
تیمهای تحت فشار؛ ویلا، اورتون، وولوز و لیدز
استون ویلا به دلیل ضررهای هنگفت دو سال اخیر و غیبت طولانی در لیگ قهرمانان، توان جذب بازیکن زیادی ندارد و احتمالا مخارجش بین ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون پوند خواهد بود. اورتون و وولوز نیز بیش از قبل به مدیریت مالی محافظهکارانه روی آوردهاند.
لیدز و ساندرلند به عنوان تیمهای تازه وارد، باید سیاست جذب هوشمندانه را در پیش بگیرند؛ سقف هزینه ۱۰۰ میلیون پوند برای لیدز دور از ذهن نیست، اما همچنان باید محتاط باشند.
سخن پایانی
در مجموع، محدودیتهای جدید مالی در لیگ برتر انگلیس بیش از قبل بر رفتار نقلوانتقالاتی تیمها تاثیر گذاشته و هر باشگاه با توجه به درآمد، هزینه و سابقهاش باید مسیر متفاوتی برای تقویت تیم خود برگزیند. بازار امسال فرصت خوبی برای مشاهده الگوبرداری تیمهای ایرانی از سیاستهای حرفهای اروپایی است؛ از توجه به آکادمی و تیمهای پایه تا سرمایهگذاری معقول و پرهیز از ولخرجی بیهدف.
ارسال دیدگاه