اورتون فصل گذشته را با امید به کسب سهمیه اروپایی آغاز کرد. جذب ستارههایی همچون جک گریلیش و کیرنان دیوسبری-هال نقش مهمی در شروع خوب این تیم داشت. مهاجمان اورتون نیز پس از پشتسر گذاشتن دوران سخت، موفق به گلزنی شدند و هواداران به موفقیت تیم امیدوار بودند.
با این حال، پس از پیروزی ۳-۰ مقابل چلسی و صعود به رتبه هشتم جدول، اورتون دیگر هیچ مسابقهای را پیروز نشد. این روند نزولی باعث شد تیم در بازه نهایی فصل عملکردی مشابه قعرنشینان داشته باشد و در نهایت فصل را با همان رتبه سیزدهم سال قبل و تفاضل تنها یک امتیاز بیشتر به پایان برساند.
با وجود هزینه تابستانی رکوردشکن و جذب بازیکنان جوان، برخی کارشناسان پیشرفت تیم را مثبت ارزیابی کردند اما نتایج دور از انتظار بود. رفتن بازیکن تاثیرگذاری همچون گریلیش به علت مصدومیت، کار تیم را سختتر کرد و نرخ بردها کاهش یافت.
در حالی که تیمهایی مانند بورنموث و برایتون با سرمایهگذاری کمتر موفقیت بیشتری کسب کردند، اورتون همچنان به دنبال ثبات و رشد است. تغییرات مداوم در ترکیب، تمرکز بر بازیکنان زیر ۲۴ سال و خروج مهرههایی با تجربه، چالش تیم را بیشتر کرده است.
هواداران امیدوارند مویس که وارد آخرین سال قراردادش شده با بازگشت بازیکنان کلیدی و ایجاد هماهنگی در جمع جوانترها، اورتون را دوباره به روزهای اوج خود بازگرداند. آینده گریلیش، احتمال جدایی ندیایه و نقش بازیکنان تازهوارد موضوعات اصلی پیشروی این باشگاه محسوب میشود.
تحول ترکیب، اتکای بیشتر به بازیکنان جوان و جذب مهرههایی همچون هیدن هکنای و تیریک جورج، مسیر آینده باشگاه را تعیین خواهد کرد. جو حاکم نشان میدهد بازگشت به اوج، تنها در صورت هماهنگی و اثبات توانایی نسل جدید بازیکنان ممکن است.
ارسال دیدگاه