چهار سال از شگفتی بزرگ اما رادوکانو در اوپن آمریکا و فتح این رقابتها به عنوان یک بازیکن گمنام میگذرد؛ اما ادامه مسیر او، پر از تجربههای تلخ و شیرین بوده است. رادوکانو، که این روزها دوباره در رقابتهای چمن لندن شرکت میکند، میگوید پس از مواجهه با استاکر و همچنین فضای سنگین شبکههای اجتماعی، حالا هنگام خروج از خانه همیشه مراقب است و احساس امنیت گذشته را ندارد.
چند ماه قبل، در یکی از مسابقات دبی، هدف آزار یک استاکر قرار گرفت و او حتی مجبور شد پشت صندلی داور پنهان شود. او با اشاره به سختیهای روحی این اتفاق گفت: «فقط وقتی به این مشکلات دچار میشوی، میفهمی چقدر جدی هستند. حالا همیشه هوشیار هستم و تلاش میکنم بیاحتیاطی نکنم. اما خوشبختانه الان تیم خوب و مطمئنی دارم و سعی میکنم منفیها را پشت سر بگذارم.»
اما مشکل فقط به مسائل امنیتی خلاصه نمیشود. تغییر مداوم مربیها، مصدومیتهای سریالی و فشار دائمی رسانهای، بخشی از چالشهای بزرگ دیگری بوده که این ستاره جوان انگلیسی را احاطه کرده است. رادوکانو با بازگشت مربی دوران کودکی خود یعنی نیک کاودای و همچنین همکاری با مارک پتچی، دوباره حس اطمینان و انگیزه یافته و معتقد است: «فهمیدم فقط با کسانی میتوانم پیشرفت کنم که بهشان اعتماد دارم.»
او با قلبی آرامتر وارد مسابقات چمن این فصل میشود و حتی حاضر شده در مسابقات دو نفره با کتی بولتر شانس خود را امتحان کند. هرچند باخنده اعتراف میکند که در دوبل چندان بیتجربه است و امیدوار است بولتر راهنمایی لازم را به او بدهد.
در نهایت، رادوکانو میخواهد پیام روشنی به تمام دختران و جوانانی که دوران سخت و رد شدنها را تجربه میکنند بدهد: با وجود فشارها، قضاوتها و سختیها، همچنان امید و تلاش برای عبور از بحران بهترین راه است. او هنوز خود را در پایان این مسیر نمیبیند، اما اطمینان دارد که با پشتکار و حمایت اطرافیان، میتواند بر تمام مشکلات غلبه کند.
ارسال دیدگاه