تحلیل عملکرد لیورپول پس از توقف خونریزی، اما بدون لبه برنده همیشگی

تیم لیورپول پس از شکست ۴-۱ مقابل پی‌اس‌وی آیندهوون که موج جدیدی از انتقادات را برای آنها به‌همراه داشت، حالا با گذشت ۱۰ بازی بدون شکست نشان دادند که خونریزی متوقف شده اما هنوز نشانه‌هایی از زخم‌های کهنه باقی است.

در دیدار مقابل آرسنال که صدرنشین لیگ برتر انگلیس است، شاگردان آرنه اسلات موفق شدند برای اولین بار از زمان منچسترسیتی، یک امتیاز از ورزشگاه امارات بگیرند. ضربه کُنر بردلی به تیرک دروازه نزدیک‌ترین فرصت بود اما نبود مهاجم تخصصی کاملاً احساس شد. اگر اکیتیکه آماده بود شاید نتیجه متفاوت رقم می‌خورد.

آمارها نسبت به فصل قبل نزولی است؛ میانگین گل‌های لیورپول نسبت به فصل قبل ۰.۸ گل کاهش یافته و نرخ خلق موقعیت نیز به‌وضوح افت کرده است. نبود صلاح (به دلیل جام ملت‌های آفریقا)، نونز و آرنولد که تابستان از تیم جدا شدند، لطمه زیادی به قدرت تهاجمی قرمزها زده است.

علی‌رغم نتایج نه‌چندان درخشان اخیر، آرنه اسلات با تاکتیک مناسب موفق شد فشار آرسنال را کنترل کند و خط دفاعی منسجمی بسازد، طوری که آرسنال تا وقت‌های تلف‌شده فرصت شوتزنی به دست نیاورد.

حضور بازیکنان جوان و انگیزه مضاعف برخی همچون مک‌آلیستر و گراونبرخ در خط میانی، امیدها را برای کسب نتایج بهتر در ادامه فصل زنده نگه داشته است. حالا که لیورپول همچنان در لیگ قهرمانان و جام حذفی حضور دارد، حداقل این روند بدون شکست می‌تواند برای آینده نزدیک، آرامش و امید را برای هواداران به ارمغان آورد.

بدیهی است که تا بازگشت برندگی و زهردار شدن خط حمله، لیورپول راه درازی پیش رو دارد، اما این نمایش مقابل یکی از بهترین تیم‌های لیگ پیامی بود برای رقبا: لیورپول هنوز توان رقابت در سطح بالا را دارد.