از تصمیم به بازنشستگی تا بهترین سال دوران ورزشی؛ داستان الهامبخش فرانچسکا جونز
فرانچسکا جونز، تنیسور ۲۵ ساله بریتانیایی، در حالی به گرند اسلم استرالیا راه یافته که تا یکقدمی خداحافظی از ورزش حرفهای پیش رفته بود. جونز که با یک بیماری نادر ژنتیکی متولد شده و ناچار است با ترکیب خاصی از انگشتان دست و پا رقابت کند، با پشتکار فراوان توانسته بر محدودیتهای جسمی غلبه کند.
جونز پس از قرار گرفتن خارج از ۱۵۰ بازیکن برتر جهان در سال ۲۰۲۴، تصمیم گرفت در صورت عدم پیشرفت قابل توجه دستکشهای تنیس را برای همیشه کنار بگذارد. اما این عزم جدی به انگیزهای بزرگ تبدیل شد و در سال ۲۰۲۵، او با قهرمانی در دو تورنمنت مهم WTA 125 و ثبت حضور در جدول اصلی تنیس آزاد آمریکا، جهشی ویژه در مسیر حرفهای خود داشت.
پیروزی ارزشمند مقابل اما ناوارو، تنیسور آمریکایی و نفر پانزدهم دنیا، نشان داد که جونز نهتنها بر چالشهای جسمی فائق آمده بلکه به لحاظ فنی نیز ارتقایی چشمگیر داشته است. این موفقیتها موجب شد رتبه او وارد جمع ۱۰۰ بازیکن برتر تنیس زنان شود.
فرانچسکا که در دوران کرونا حتی برگههای مشاوره مالی را نیز بررسی میکرد و احتمال ادامه تحصیل در آکسفورد را داشت، تأکید میکند که همچنان به چالشهای فکری و انگیزههای جدید نیازمند است. او علاقه زیادی به مباحث حقوق و سیاست دارد اما فعلاً تمرکزش را بر ادامه مسیر تنیس گذاشته تا زمانی که آماده عبور به مرحله بعدی زندگی شود.
نمونه داستان فرانچسکا جونز، الگویی الهامبخش برای ورزشکاران ایرانی و جوانانی است که با وجود موانع فردی و اجتماعی، میتوانند با تلاش و پشتکار به قلههای موفقیت دست پیدا کنند.
نظرات