چرا سریالهای جدید تلاش دارند تنیس را برای نسل جدید جذابتر کنند؟
در روز نخست اوپن آمریکا، وقایع تنیس چشمگیر مانند بازگشت الکساندرا ایالا و جنگ سخت مدودوف روی زمین رخ داد، اما در همین حین، قسمت اول سریال ویدئویی جدیدی به نام Game, Set, Matchmaker نیز توسط برگزارکنندگان اوپن آمریکا در یوتیوب منتشر شد. هدف این سریال، با حضور چهرههایی از اینفلوئنسرها و ورزشکاران سایر رشتهها، جذب طیف جدیدی از تماشاگران در تقاطع تنیس و فرهنگ عامه است.
هرچند پسزمینه داستان این قرارهای عاشقانه محیط اوپن آمریکا بود، اما صحبت چندانی درباره تنیس انجام نمیشد. همین عدم توجه به اصل ورزش، بسیاری از طرفداران جدی را شگفتزده کرد و واکنشها عمدتاً به این سمت رفت که چرا باید چنین محتوایی از سوی یک سازمان رسمی تنیس تولید شود.
ادارهکنندگان اوپن آمریکا معتقدند با این کار میتوانند نسل جدید را که به سرگرمی، برنامههای واقعنما و محتوای سبک علاقهمندند به تنیس نزدیک کنند. اما نتیجه اولیه، بینندگان کم و اقبال ضعیف این محتوا نسبت به ویدئوهای هایلایت مسابقات واقعی بود؛ چراکه علاقهمندان اصلی همچنان خواهان دیدن خود ورزش در بالاترین سطح آن هستند.
موارد مشابه قبلی مانند مستند Break Point از نتفلیکس و دیگر تلاشها، بارها به جای نمایش جذابیت تکنیکی، تمرکز را به حواشی و زندگی بازیکنان بردند. این موضوع باعث شد که حتی لحظات تعیینکنندهای مانند فینالهای هیجانانگیز و تاکتیکی، با روایتهای غیرواقعی، کمرنگ یا تحریف شوند. چنین رویکردهایی معمولاً نه طرفداران جدید چندانی جذب میکند و نه طرفداران قدیمی را راضی نگه میدارد.
نکته جالب اینجاست که تنیس جهانی، بهویژه با ظهور ستارههایی چون آلکاراز، سینر، شوآنتک و سابالنکا از لحاظ جذابیت و کیفیت بازی کمبود ندارد. بسیاری از ایرانیان علاقهمند نیز بر این باورند که اگر خود ورزش در سطح بالا و با کیفیت پوشش داده شود، ناخودآگاه موجب جذب مخاطب خواهد شد و نیازی به تولید حواشی تصنعی نیست.
حاصل اینکه، اگر برگزارکنندگان به جای سرگرمسازی خارج از زمین، لحظات اوج ورزش تنیس را بهدرستی معرفی و تبلیغ کنند، شانس بیشتری برای جذب و نگهداری طرفداران جدید و قدیمی خواهند داشت. به نظر میرسد نیازی نیست هر محتوایی را به سبک شبکههای اجتماعی یا تاکشوها طراحی کرد؛ اصالت و سطح تکنیکی بازی تنیس هنوز هم مخاطب دارد و باید به آن تکیه کرد.
نظرات