در سال ۲۰۱۲، ادگار داویدز، ستارهای برجسته و خاطرهانگیز فوتبال هلند، به شکلی غیرمنتظره و با عنوان بازیکن-سرمربی راهی تیم کمنام بارنت شد. این تیم در قعر جدول فوتبال لیگ انگلیس قرار داشت و در آن زمان هیچ پیروزیای کسب نکرده بود. برای هواداران فوتبال ایرانی، تصور حضور کسی با رزومهای مثل داویدز که در آژاکس، یوونتوس، اینتر، میلان، بارسلونا و حتی تاتنهام بازی کرده بود، واقعاً عجیب و جالب است.
شروع عجیب؛ از لیگ قهرمانان تا لیگ دو انگلیس
داویدز پس از گرفتن مدرک مربیگری تصمیم گرفت برای کسب تجربه مربیگری، تیمی را انتخاب کند که به او میدان بدهد. او در لندن زندگی میکرد و از جمله دلایل حضورش در بارنت، نزدیکی محل زندگیاش به این باشگاه بود. عجیبتر اینکه او برای حضورش هیچ حقوقی دریافت نکرد و صرفاً برای علاقه به فوتبال وارد شد. همکاری اولیه او با مربی وقت بارنت، مارک رابسون، دوام چندانی نداشت و وارد شدن داویدز به جمع سرمربیان، باعث شد خیلی زود سراغ مدیریت کامل تیم برود.
انضباط، شماره یک و درخواست "مِستر"
ادگار داویدز با نظم و تزهای خاص خود وارد تیم شد و از بازیکنان خواست او را «مِستر» یا «سرور» صدا بزنند. این موضوع حتی سوژه خنده بازیکنان شد، اما داویدز کاملاً جدی بود. او خودش شماره یک تیم را انتخاب کرد، در تمام تمرینات جدی و رقابتی بود، و حتی به گفته بازیکنان اگر در تمرین شکست میخورد بازی را ادامه میداد تا برنده شود!
موفقیت، ناکامی و سقوط تلخ
با ورود داویدز، نتایج بارنت بهتر شد و حتی رکورد عجیب ۵۱ امتیاز و سقوط از لیگ دو را رقم زد؛ چیزی که هنوز سابقه نداشته تیمی با این تعداد امتیاز سقوط کند! علاقمندان فوتبال ایران که معمولاً سقوط تیمها با امتیازات بسیار پایینتر را تجربه میکنند، این مورد را شاید عجیب بدانند.
دعوای فنی و کارت قرمزهای داویدز
حضور در لیگ کنفرانس برای داویدز چالشهای خاصی داشت. او بیش از آنکه در نقش مربی موفق باشد، درگیر رقابتهای فردی و حتی دریافت پنج کارت قرمز شد؛ موردی که در فوتبال حرفهای کمتر دیده میشود، خصوصاً برای شخصی با این سطح شهرت! گاهاً برخی بازیکنان و مربیان مقابل برای خارج کردن داویدز از بازی او را تحریک میکردند، پدیدهای که در فوتبال ایران نیز از گذشته تاکنون گاه دیده شده است.
پایان راه و خاطرهای ماندگار
با همه این اوصاف، پایان کار داویدز در بارنت تدریجی بود: غیبت در بعضی بازیهای خارج از خانه (بنا به توافق با باشگاه)، اختلافات داخلی و در نهایت جدایی رسمی. هرچند در این مدت نتایج متوسطی گرفت، اما حضور او توجه رسانهها را به باشگاه جلب کرد و همچنان برای هواداران بارنت محبوب و خاطرهانگیز باقی مانده است.
ادگار داویدز پس از آن دیگر سرمربیگری بزرگی نداشت و تنها به مدت کوتاهی در پرتغال مربیگری کرد و مدتی کنار تیم ملی هلند حضور یافت. اما این تجربه او در بارنت همچنان یکی از عجیبترین داستانهای ورود یک اسطوره به اعماق فوتبال انگلیس است؛ جایی که پول، شهرت یا افتخار مطرح نبود، بلکه فقط فوتبال و اشتیاق متفاوت یک ستاره به میدان بود.
Insert Comment