آنگل گومز؛ طلوعی متفاوت پس از جدایی از منچستریونایتد

آنگل گومز یکی از آن استعدادهایی است که باشگاه منچستریونایتد فرصت تبلور کاملش را از دست داد. او که از شش سالگی به آکادمی یونایتد پیوست، خیلی زود نامش به عنوان یکی از درخشان‌ترین استعدادهای فوتبال انگلیس مطرح شد. رکورد گومز برای جوان‌ترین بازیکن منچستر از دهه ۵۰ میلادی، نشان از توانایی و آتیه‌داری‌اش دارد.

گومز اما برخلاف انتظارات، تنها پنج بار به عنوان یار جایگزین در لیگ برتر برای شیاطین سرخ به میدان رفت و در نهایت در سال ۲۰۲۰ راهی لیل فرانسه شد. امسال نیز با قراردادی جدید به تیم مارسی، که در لیگ قهرمانان اروپا حاضر است، پیوست.

کودکی و تربیت در یونایتد

گومز خاطرات جالبی از آکادمی منچستر نقل می‌کند؛ از جمله «قانون کفش مشکی» که بازیکنان جوان را از پوشیدن کفش‌های رنگی منع می‌کرد تا اتحاد و روح تیمی تقویت شود. حضور کنار بازیکنان باتجربه‌ای چون مارکوس رشفورد و راهنمایی‌های پدر و پدرخوانده‌اش، نانی، فضایی حمایتی برایش فراهم کرد.

اما ورود به تیم اصلی منچستر، همواره با استرس، رقابت شدید و چشم ‌انتظاری همراه است. برخورد با اسطوره‌هایی چون وین رونی و مایکل کریک برای بازیکن نوجوان، رویایی و در عین حال چالش‌برانگیز بود.

وزن پیراهن منچستر؛ افسانه یا واقعیت؟

همواره گفته می‌شود که "وزن پیراهن منچستر یونایتد" یا همان فشار بازی برای یک باشگاه بزرگ، مانع موفقیت برخی بازیکنان شده است. گومز اما اعتقاد دارد هرچند این مسئله روی برخی تاثیر می‌گذارد، اما عوامل دیگری چون زمان مناسب، محیط و امکانات باشگاهی نیز در این مسیر بسیار موثرند. او نمونه‌های بازیکنانی را می‌آورد که پس از جدایی، مانند اسکات مک‌تامینی، در تیم‌های دیگر به ستاره بدل شدند و عوامل متعددی در این پیشرفت نقش دارند.

پیشرفت در فرانسه

گومز با بیش از صد بازی حرفه‌ای در لیل و تجربه لیگ قهرمانان، جدایی از راحتی انگلیس را چالش‌ برانگیز اما سازنده می‌داند. او با تکیه بر تکنیک و بازی در چند پست مختلف، توانست ضعف قد و فیزیک را با هوش و مهارت جبران کند.

دعوت به تیم‌ملی و ادامه تلاش‌ها

چهار بازی ملی در کارنامه گومز ثبت شده و در این مدت او موفق شد با دقت ‌پاس بالا و نقش پررنگ در بازیسازی توجه کارشناسان را جلب کند. اگرچه برخی مدعی شدند دعوتش به تیم ملی ناشی از رابطه قبلی با مربی تیم امید بوده، اما خودش این موضوع را رد می‌کند و معتقد است پشتکار و تلاشش باعث شد به تیم ملی انگلیس راه یابد.

آرزوی بزرگ گومز حضور در جام جهانی است و مصمم است با ادامه عملکرد مثبتش در لیگ قهرمانان و باشگاه مارسی، جایگاه خود را در ترکیب انگلیس به دست آورد.

جمع‌بندی

داستان زندگی آنگل گومز، برای هواداران فوتبال ایرانی می‌تواند الهام‌بخش باشد؛ اینکه تغییر محیط و تلاش شخصی گاه می‌تواند مسیر متفاوت اما پربارتری از ماندن در منطقه راحتی در یکی از بزرگ‌ترین باشگاه‌های جهان باشد. موفقیت در خارج از مرزها فقط مختص ستاره‌های خارجی نیست و برای هر فوتبالیستی که رویاهای بزرگ دارد، الگوهای زیادی وجود دارد.