خشم خانواده بازیکنان قدیمی از موضع FA درباره آسیب مغزی ناشی از فوتبال
در روزهای اخیر واکنشهای بسیاری نسبت به موضع اتحادیه فوتبال انگلیس (FA) درباره تاثیر ضربه سرهای مکرر و آسیبهای مغزی بازیکنان مطرح فوتبال شکل گرفته است. جان استایلز، فرزند نابی استایلز (ستاره پیشین منچستریونایتد و تیم ملی انگلیس) با بیان اینکه از موضع اتحادیه فوتبال "متعجب و عصبانی" شده، تأکید کرد:
"مطمئنم ضربه سر باعث مرگ پدرم شد و فوتبال باید مسئولیتهای بیشتری قبول کند."
نابی استایلز سالها با بیماری پیشرفته زوال عقل و آسیبهای مغزی دست وپنجه نرم کرد و پس از مرگ، مغز او جهت تحقیق درباره ارتباط این بیماریها با فوتبال اهدا شد.
در سالهای اخیر مرگ چند ستاره دیگر فوتبال انگلیس چون سِر بابی چارلتون و گوردون مککوئین با بیماری مشابه، نگرانیهای خانوادهها را دوچندان کرده است. تحقیقات علمی و پزشکی نیز بارها هشدار دادهاند که ضربات مکرر به سر (بهویژه ضربه سر به توپ) زمینهساز بیماریهای دژنراتیو مغز، از جمله آنکفالوتاپی مزمن (CTE) است.
واکنش اتحادیه فوتبال انگلیس
FA در جوابیه رسمی بیان کرد: «رابطه بین ضربه سر در فوتبال و بیماری مغزی همچنان موضوع مطالعات علمی است. ما پروتکلهای ایمنی متعددی را وضع و اجرایی کردیم و همواره در حال ارتقا و مشارکت در پژوهشهای مستقل برای افزایش امنیت بازیکنان هستیم.»
با این حال، خانواده بازیکنان فوت شده و گروههای فعال معتقدند FA باید مسئولیت بیشتری بپذیرد و خسارات وارده به خانوادهها را جبران کند.
تحقیقات پزشکی چه میگویند؟
- مطالعات متعدد نشان میدهد ضربات پیدرپی به سر زمینهساز زوال عقل و CTE خواهد بود.
- تعداد قابل توجهی از فوتبالیستهای قدیمی (مخصوصاً مدافعان و هافبکها) پس از بازنشستگی دچار دمانس یا بیماریهای مغزی شدهاند.
- با وجود شواهد پزشکی، همچنان صنایع فوتبال (در اروپا و ایران) تردیدهایی در زمینه رابطه مستقیم این پدیده با فوتبال دارند.
نگاه فوتبال ایران به موضوع
اگرچه در دهههای اخیر تمرکز فوتبال ایران بیشتر روی آسیبهای آشکار فیزیکی بوده، اما با گسترش آگاهی جهانی درباره این بیماریها، انتظار میرود فدراسیون فوتبال ایران نیز تدابیر بهداشتی و آموزشی برای فوتبالیستها، مربیان و خانوادهها تدوین نموده و پروتکلهای بهروزی در مدارس فوتبال اجرا کند.
جمعبندی
آسیبهای احتمالی مغزی ناشی از ضربه سر یکی از چالشهای مهم دنیای فوتبال امروز است که نیاز به شفافیت، همکاری و حمایت همهجانبه دارد. ایران نیز باید همگام با رویکردهای بهداشتی جهانی، سلامت ورزشکاران خود را در اولویت بگذارد.
















Insert Comment