تیم ملی فوتبال انگلستان به سرمربیگری توماس توخل با سیستم تاکتیکی جدید خود سعی دارد حریف را به فشار روی مدافعان خود ترغیب کند تا با پاسکاریهای کوتاه و سپس ارسالهای بلند، مهاجمان سریعش را در مقابل خط دفاعی حریف قرار دهد. این سبک بازی، که با حضور بازیکنان تکنیکی و دوندهای مانند هری کین، جود بلینگهام و دیگران اجرا میشود، در بازی مقابل کرواسی به خوبی جواب داد زیرا حریف هم تمایل به پرس در بالای زمین داشت.
اما در مقابل غنا، شاگردان کارلوس کیروش با اجرای دفاع فشرده و بلوک پایین، فضایی برای برنامههای هجومی انگلستان باقی نگذاشتند. تغییرات تاکتیکی توخل از جمله پاسکاریهای متعدد در یک سمت زمین و سپس تغییر ناگهانی بازی به کناره مقابل نیز تبدیل به ارسال توپ به فضاهای محدود شد زیرا مدافعان غنا عملکرد خوبی داشتند و اجازه خلق موقعیت به بازیکنان انگلستان ندادند.
سیستم توخل کاملاً بر عکس روش ساوتگیت است؛ توخل ابتدا طرح تاکتیکی را تعیین کرده و بازیکنان متناسب با این نقشها را انتخاب کرده، در حالی که ساوتگیت بیشتر بر اساس توانایی فردی بازیکنان تاکتیک میچید. این رویکرد باعث شده انگلستان در بازی مقابل تیمهای قدرتمند که فشار بالا میآورند، عملکرد بهتری داشته باشد اما در مقابله با تیمهای دفاعی و بسته مانند غنا به مشکل بخورد.
اگرچه این تساوی بدون گل ممکن است برای هواداران نگرانکننده باشد، اما انگلستان همچنان شانس صعود دارد و باید منتظر نمایشهای بهتر برابر تیمهای بزرگ ماند. وجود ساختار تاکتیکی منسجم میتواند در مراحل حذفی جام جهانی برای انگلستان یک امتیاز کلیدی باشد.
Insert Comment