لنون میلر، بازیکن جوان و حالا مطرح اسکاتلندی، داستانی پر از رنج، ایستادگی و پیشرفت را پشت سر گذاشته است. او که در دو سالگی استعداد فوتبالیاش را به رخ میکشید، مادرش را در پنجسالگی بر اثر سرطان از دست داد و همین غم بزرگ کودکی، زندگی او را برای همیشه تغییر داد.
میلر همواره از فوتبال به عنوان راه نجات و رهایی از غم یاد کرده است؛ او در مصاحبهای با BBC گفته بود: «فوتبال راه فرار من از لحظات سخت بود. هر وقت ناراحت میشدم، به فوتبال فکر میکردم و از آن نیرو میگرفتم.» این شور، او را به سرعت به چهرهای شاخص در مادرول اسکاتلند بدل کرد و هر روز تلاش کرد تا با عملکردش، مادرش را سرافراز کند.
میلر که سابقه حضور کوتاهمدت در آکادمی سلتیک را هم دارد، از همان ابتدا تصمیم گرفت روی پیشرفت در مادرول متمرکز بماند؛ مسئلهای که به او فرصت بازی در تیم اصلی را نیز داد و در ۱۶ سالگی رکورددار جوانترین بازیکن تاریخ باشگاه شد.
مهارت میلر، شهامتش در زدن پنالتیهای نفسگیر و بازیخوانی بینظیرش باعث شد خیلی زود به مهرهای کلیدی بدل شود. فصل قبل، با وجود مصدومیت، او در پست هافبک دفاعی و هجومی درخشان ظاهر شد، چهار گل زد و هشت پاس گل داد. او همچنین دومین بازیکن برتر لیگ از نظر تعداد مالکیت توپ پسگرفته شد و بیشترین خطا را نیز گرفت.
عشق به فوتبال، الهامگرفته از مادر از دست رفتهاش، و الگوبرداری از بازیکنانی مانند کوین دیبروینه، در روحیه جسور و ریسکپذیر میلر کاملا مشهود است. خودش میگوید: «وقتی چنین اتفاقاتی در زندگیات رخ میدهد، دیگر از اشتباه کردن یا پاس ریسکی دادن ترسی نداری.»
حالا، میلر با انتقال ۴.۷۵ میلیون پوندی به اودینزه ایتالیا، تبدیل به گرانقیمتترین فروش تاریخ مادرول شد وافتخاری بزرگ را نصیب خودش و خانوادهاش کرد. او در تازهترین صحبتهایش تأکید کرده: «میخواهم بهترین بازیکن اسکاتلند شوم و باور دارم که میتوانم در مدت کوتاهی به این هدف برسم!»
داستان میلر، امیدبخش کسانی است که سختی را تجربه کردهاند و نشانهای روشن برای جوانان ایرانی که با تلاش و پایداری میتوانند از دل محدودیتها به اوج برسند.



















Insert Comment