باشگاه رنجرز اسکاتلند این روزها درگیر بحرانی عمیق است که ریشههای آن به نتایج ضعیف و شکست تحقیرآمیز مقابل کلوب بروژ در لیگ قهرمانان اروپا برمیگردد. راسل مارتین، سرمربی این تیم، وعدههای بسیاری درباره تحول تاکتیکی تیم داده بود اما عملکرد ضعیف بازیکنان و تصمیمات بحثبرانگیز او، نه تنها امیدی به بهبود ایجاد نکرد بلکه وضعیت موجود را وخیمتر نیز ساخت.
در مصاحبههای پیش از بازی، مارتین از آیندهای زیبا برای رنجرز و موفقیت جمعی سخن گفت اما بعد از شکست ۶-۰ خارج از خانه، صحبتهایش سرشار از ناامیدی، خجالت و اعتراف به درد و رنج هواداران بود. بسیاری از تحلیلگران و هواداران معتقدند مارتین به اندازهای که لازم است بر تیم مسلط نشده و تغییراتش جز سردرگمی و آشفتگی بیشتر، اثر دیگری نداشته است.
در جریان بازی، چند بازیکن جدید که توسط مارتین جذب شدهاند، اشتباهات فاحشی داشتند و نیمه دوم با خروج سه خرید تازه وارد و ورود بازیکنان قدیمیتر همراه شد. طرفداران رنجرز دیگر به وعدههای آیندهنگرانه و صبر بیپایان مدیران تیم علاقهای ندارند و خواهان تغییرات جدی و حتی جدایی مارتین هستند.
هیئت مدیره رنجرز تا اینجای کار حمایت خود را از سرمربی اعلام کرده اما فضای مسموم و اعتراضات شدید هواداران نشان میدهد که اگر نتایج به همین شکل ادامه پیدا کند، شاید این حمایت چندان دوام نیاورد. بازی حساس پیشروی مقابل سلتیک نیز میتواند نقش تعیینکنندهای در آینده مارتین داشته باشد.
نتیجه این بحران برای رنجرز فقط از دست رفتن رقابتهای اروپایی نیست؛ بلکه این موضوع نشان میدهد که اگر مدیریت و هدایت تیم به درستی انجام نشود، حتی تیمهای ریشهداری مثل رنجرز نیز ممکن است دچار آشفتگی و سقوط شوند، درس مهمی که فوتبال ایران نیز باید به آن توجه کند.
Insert Comment