باشگاه شفیلد یونایتد که تا همین چند ماه پیش در آستانه صعود به رقابتهای لیگ برتر انگلیس قرار داشت، حالا دچار بحرانی وسیع شده است. پس از شکست سنگین ۵-۰ مقابل ایپسوئیچ و ادامه نتایج ضعیف، مدیران باشگاه تصمیم به اخراج روبن سلس، سرمربی اسپانیایی تیم گرفتند. سلس پس از تنها شش بازی بدون حتی یک برد و دریافت ۱۴ گل، جای خود را دوباره به چهره آشنای باشگاه، کریس وایلدر داد.
روابط میان بازیکنان، هواداران و باشگاه کاملاً به هم ریخته بود؛ سلس در مقابل چشمان طرفداران بازیکنان را به شدت مورد انتقاد قرار داد و پس از هر مسابقه، حجم انتقادات هواداران در برنامههای رادیویی محلی افزایش مییافت. شکست تحقیرآمیز مقابل حریفان منطقهای و تکرار مسائل روانی بازیکنان مزید بر علت بود.
اما آنچه این بحران را متفاوت ساخت، مسئله شیوه جذب بازیکن بود. با ورود مالکان جدید آمریکایی و روی کار آمدن سلس، باشگاه به سراغ الگوهای جذب بازیکن مبتنی بر هوش مصنوعی و آنالیز داده رفت؛ سیستمی که گرچه در برخی باشگاههای انگلیسی موفق بوده، اما هیچیک از خریدهای جدید نتوانستند تاثیر مثبتی روی تیم بگذارند. در ادامه نیز در روزهای پایانی پنجره نقل و انتقالات از سیاستهای سنتی و خرید بازیکنان باتجربه مثل دنی اینگز و مدافعانی چون بن می و مارک مکگینس رونمایی شد.
از دست دادن بازیکنان کلیدی فصل قبل و جایگزینی آنها با چهرههای کمتجربه یا ناشناخته، موجب شد تیم هماهنگی لازم را از دست بدهد. برخی بازیکنان مانند سیدنی پک، هریسون باروز و مایکل کوپر که ستارههای فصل گذشته بودند، اکنون دچار افت شدید شدهاند.
هواداران نیز خیلی زود از سلس ناامید شدند و حتی پیش از پایان نخستین ماه لیگ، خواستار برکناری او شدند. اکنون واپسین امیدها به بازگشت وایلدر و تجربه او در فوتبال انگلیس است. هنوز فرصت زیادی برای نجات فصل باقی است اما بحران بیسابقه ۱۱۳ روز گذشته، درسهایی مهم درباره ترکیب سیاست نوین و سنتی در فوتبال به باشگاههای ایرانی نیز میدهد.
Insert Comment