تغییر ساختار فروش بلیتهای فصلانه به هواداران قدیمی باشگاه منچستریونایتد، موجی از نارضایتی را میان علاقهمندان وفادار این تیم در انگلستان ایجاد کرده است. مایکل کارنی، هوادار ۸۱ سالهای که از سال ۱۹۸۰ همواره روی یک صندلی مشخص در ورزشگاه اولدترافورد نشسته، نمونهای از افرادی است که به دلیل تغییر سیاستهای باشگاه، ناچار به ترک جایگاه خود و انتخاب صندلیهای جدید با هزینهای دو برابر شدهاند.
بر اساس گزارشها، مناطقی از ورزشگاه به مناطق «شرکتی» تبدیل و در اختیار مشتریانی با توانایی پرداخت بالاتر قرار گرفته است. کارنی اشاره میکند که قیمت جایگاه پیشنهادی جدید، از ۲۳ پوند به ۵۹۹ پوند برای هر صندلی افزایش داشته است و در صورت انتخاب جایگاههای ارزانتر نیز کیفیت و نمای دید کاهش یافته است.
باشگاه این اقدامات را به دلایل مالی و لزوم مقابله با زیانهای انباشته عنوان کرده و اعلام کرده کاهش هزینهها و افزایش درآمد، شرط بقای اقتصادی باشگاه است. با این حال، بسیاری از هواداران—خصوصاً هواداران قدیمی و بازنشسته—احساس میکنند نسبت به سالهای گذشته از فضای مهیج و دوستانه دورههای گذشته دور شدهاند.
این نگرانیها فراتر از منچستریونایتد است و بسیاری از هواداران تیمهای بزرگ اروپایی نیز با افزایش قیمت بلیت و رشد ساختارهای تجاری فوتبال، احساس میکنند اصل و روح فوتبال به تدریج در حال کمرنگ شدن است. کارنی با حسرت بیان میکند: «روح فوتبال دیگر مثل سابق نیست، آن روزها برای همیشه گذشتهاند.»
این وضعیت نشاندهنده روندی جهانی است که در آن سودآوری و بقا مقدم بر وفاداری و اصالت شده و برای تماشاگران سنتی فوتبال، بازگشت به فضای گذشته بسیار دشوار یا حتی غیرممکن به نظر میرسد.
Insert Comment