اضافههزینهها (Add-Ons) در نقل و انتقالات فوتبال، مبلغهایی هستند که فراتر از مبلغ اولیه توافقشده میان دو باشگاه برای انتقال یک بازیکن پرداخت میشود. این مبالغ عمدتاً به شرط تحقق اهداف خاصی بابت بازیکن یا باشگاه جدید قرار داده میشوند. در سالهای اخیر، اعمال این بندها در قراردادها بین باشگاههای بزرگ اروپایی و بسیاری از بازیکنان مطرح، به شکل قابل شهودی رواج یافته است.
انواع اضافههزینهها
- اهداف فردی: مثلاً تعداد معینی بازی در ترکیب اصلی، یا گلزنی به تعداد خاص.
- موفقیت تیمی: مانند صعود تیم به لیگ قهرمانان اروپا یا قهرمانی در یک تورنمنت بزرگ.
- دستاوردهای ویژه: موفقیتهای سطح بالا مانند بردن توپ طلا یا کسب عنوان آقای گل لیگ.
برای مثال، اگر بازیکنی مانند فلوریان ویرتز از باشگاهی به باشگاه دیگر منتقل شود، مبلغ پایه شاید ۱۰۰ میلیون پوند باشد اما ۱۶ میلیون پوند اضافه با تحقق شروط خاصی فعال شود.
اهمیت این بندها و تفاوت با قراردادهای ساده
در فوتبال مدرن، این نوع قراردادها باعث میشود باشگاه فروشنده و خریدار هر دو تا حدی ریسک مالی به اشتراک بگذارند. برای مثال در ایران، بعضی باشگاهها در قرارداد بازیکنان خارجی خود، بندهایی اضافه میکنند تا پرداخت کامل فقط در صورت موفقیت یا حضور مؤثر بازیکن انجام پذیرد و در واقع جلوی ضرر را بگیرند.
اهمیت حسابداری و مالی برای باشگاهها
مبالغ این اضافههزینهها در صورتهای مالی باشگاه به عنوان بدهی مشروط ثبت میشود، یعنی اگر شرط قرارداد اتفاق بیفتد، باشگاه ملزم به پرداخت خواهد شد. به عنوان نمونه، باشگاه منچستر یونایتد در یک دوره زمانی اعلام کرد که مجموع تعهدات مشروطش بابت Add-On ها بیش از ۱۳۸ میلیون پوند است.
جمعبندی:
در نهایت، اضافههزینهها ابزاری هستند تا عدالت بیشتری برای طرفین (هم باشگاه خریدار و هم فروشنده) ایجاد شود. تحقق این شروط هم انگیزهای برای بازیکن ایجاد میکند و هم باعث میشود در صورت موفقیت واقعی، سهم بیشتری به باشگاه فروشنده برسد.
نکته: بخش زیادی از جزییات این موارد عموماً محرمانه است و به صورت رسمی منتشر نمیشود.
ارسال دیدگاه