توماس فرانک، سرمربی موفق برنتفورد، حالا در آزمونی بزرگ و پرریسک وارد باشگاه تاتنهام هاتسپر شده است. انتصابی که در دنیای فوتبال بینالمللی و به خصوص در میان هواداران ایرانی، با نگاه کنجکاوانه و حتی نگرانیهایی روبروست. برای فوتبالدوستان ایرانی که با فضای مدیریتی باشگاههای اروپایی آشنا هستند، ترکیب ثبات برنتفورد و بیثباتی سنتی تاتنهام، نکته قابل توجه و درسآموزی است.
فرانک در برنتفورد طی چهار فصل متوالی با وجود پیشبینیهای منفی، نمایش درخشانی از مدیریت و مربیگری ارائه داد. او با قدرت رهبری و خلاقیت تاکتیکی موفق شد تیمش را در لیگ برتر تثبیت کند و حتی با خروج ستارههایی مثل ایوان تونی، مسیر جدیدی با بازی هجومی و بازیکنانی چون امبومو و ویسا ایجاد کند؛ عاملی که اکنون او را در آستانه چالشی بسیار بزرگتر قرار داده است.
برخی کارشناسان فوتبال، بهویژه ژان مولبی، معتقدند توانایی فرانک در حل مسائل و مدیریت انسانی، کلید موفقیت او در تاتنهام خواهد بود. در ورزشی که نتایج فوری و قهرمانی نقش تعیینکننده دارد، فرانک باید نهتنها با ساختار مدیریتی سخت و سنتهای کجدار و مریز خانواده مدیریت باشگاه تاتنهام، بلکه با انتظارات بالای هواداران انگلیسی و جهانی روبرو شود.
از منظر یک ایرانی، الگوی مدیریتی فرانک میتواند مورد توجه فوتبال کشورمان نیز قرار بگیرد؛ ورود به محیطهای پرچالش، جسارت در تجربههای جدید و پایبندی به ارزشهای انسانی و مربیگری شفاف، رموزی هستند که در فوتبال ایران نیز بهشدت مورد نیاز است. انتصاب فرانک در تاتنهام، به معنای اعتماد به مربی اهل تغییر، اهل گفتگو با بازیکنان و پایبند به فوتبال هجومی است که میتواند تاتنهام را پس از سالها ناامیدی و سرخوردگی احیا کند.
با این حال هیچ تضمینی برای موفقیت وجود ندارد و همانطور که در گزارش آمده، انتظارات از او بسیار بالاست و صبر مدیریتی و هواداری پرنوسان تاتنهام نیز کاملاً شناخته شده است. موفقیت فرانک در لندن میتواند الگویی برای مربیان خلاق و با دانش تکنیکی—even در کشورهای مختلف از جمله ایران—باشد و شاید موجی از تغییر نگاه به ارزشگذاری روی مربیگری علمی، جسورانه و انسانمحور را رقم بزند.
ارسال دیدگاه