در روزهای اخیر، نام "لیزا بن"، یکی از داوران النخبه فوتبال زنان انگلیس، به دلیل افشاگریهایش در مورد فضای کار برای داوران زن در سازمان حرفهای داوران فوتبال انگلستان (PGMOL) خبرساز شد. بن در دادگاهی در لندن اعلام کرد که به خاطر نگرانی از پیامدهای مطرح کردن اعتراضهای خود، بسیاری از داوران زن جرئت بیان مشکلات خود را ندارند.
بر اساس گفتههای بن، سازمان PGMOL شکایت او علیه رفتار نامناسب یکی از مربیان پیشین را بررسی کرده اما نتیجه تحقیقات به جریمهای از سوی سازمان منجر نشده است. او همچنین اظهار داشت پس از این شکایت، فرصتهایی که قبلاً برای داوری در سطح بینالمللی توسط سازمان به او داده میشد، کاهش یافت و نهایتاً از فهرست داوران بینالمللی فیفا حذف شد؛ اتفاقی که به گفته او مستقیم با اعتراضش ارتباط داشته است.
لیزا بن توضیح داد که پس از شکایت، حتی برای داوری در لیگ سوپر زنان انگلیس هم کمتر دعوت شد تا جایی که برای ادامه حضور در لیست فیفا، مجبور شد تحت پیگیری یکی از مربیان، با زحمت پنجمین بازی خود را به دست آورد. او همچنین تصریح کرد که داوران زن دیگری هم وجود دارند که به دلیل ترس از دست دادن فرصتهای شغلی و امنیت کاری، حاضر به ابراز نگرانیهای خود و یا شکایت رسمی از مشکلات سازمانی نمیشوند.
این پرونده و دادگاه جاری آن بار دیگر موضوع حضور، امنیت شغلی و حقوق داوران زن در ورزش حرفهای انگلستان و به ویژه فوتبال را مورد توجه قرار داده است. بسیاری از کارشناسان معتقدند این مسئله نیازمند رسیدگی جدی و تغییر نگاه سازمانهای داوری به پیگیری دغدغههای داوران زن است.
ارسال دیدگاه