استیفن ولش، مدافع اسکاتلندی که دوران کودکی خود را در آکادمی باشگاه سلتیک گذرانده بود، پس از ۱۸ سال تجربه تلخ و شیرین این باشگاه را ترک کرد. او با انتشار یک ویدیو در شبکههای اجتماعی از سلتیک بابت همه چیز تشکر کرد. کودکی وی که با پیراهن سلتیک و لبخندی از ته دل دیده میشود، امروز به بازیکنی سختکوش و آماده بدل شده است.
ولش در ابتدا نقش پررنگی در ترکیب اصلی سلتیک نداشت و به امید پیشرفت تصمیم گرفت راهی مادرول شود؛ جایی که زیر نظر یِنس برتل آسکو، مربی تأثیرگذار خود، به بلوغ فوتبالی رسید. او مادرول را نقطه عطفی در زندگی خود دانست و اعتقاد دارد که آسکو نقش بیبدیلی در تحول حرفهایاش داشته است.
پس از آن، انتقال به سوانزی و کار با ویتور ماتوس، محیطی مناسب برای رشد بیشتر او فراهم کرد. ولش اکنون در سوانزی عملکردی درخشان داشته و صدر جدول لیگ را پس از هشت هفته تجربه میکند.
حضور در تیم ملی اسکاتلند برای ولش افتخاری دیگر است. او از نظر دفاعی نمایشهای قابل قبولی ارائه داده و در بازی مقابل مقدونیه شمالی با ثبت اولین برد ملی، احساس آرامشی وصفنشدنی پیدا کرده است. ولش معتقد است که قدرت ذهنی و حمایت نزدیکان سهم بسزایی در عبور از چالشهای حرفهای دارد. او الگوبرداری از بازیکنانی مانند جان مکگین و اندی رابرتسون و ذهنیت قوی آنها را رمز ماندگاری در سطح اول میداند.
داستان زندگی ولش نشاندهنده اهمیت پشتکار، یافتن مربیان باورمند و داشتن اطرافیانی حمایتگر است و مسیر او امیدبخش ورزشکاران جوان به شمار میرود.



















ارسال دیدگاه