کریسمس برای تونی پیولیس، سرمربی معروف فوتبال، همواره یادآور جادهها و بازگشت به خانه بوده است. او در طول سالهای مدیریت خود در تیمهای مختلف لیگ برتر و دستههای پایینتر فوتبال انگلیس، هیچوقت حضور در کنار خانواده در جشنهای کریسمس را از دست نداد.
پیولیس میگوید: «حتی اگر بازیکنانم روز کریسمس را تعطیل بودند، من مجبور بودم شب کریسمس به خانه برگردم. بازی روز باکسینگ دی همیشه در ذهنم بود.» خاطرات شیرینی از پیروزیها، مانند برد ۲-۰ مقابل بلکبرن در سال ۲۰۱۰ یا بازگشت تماشایی و پیروزی ۳-۱ برابر لیورپول در سال ۲۰۱۲، جزو بهترین خاطرات او هستند.
با این حال، تجربه بازی و مدیریت در فوتبال در دهههای گذشته متفاوت بود. پیولیس که دوران بازیگری خود را با بریستول راورز آغاز کرد، از روزهایی یاد میکند که باید چکمههای بازیکنان ارشد را تمیز میکرد و دستمزد اضافه کریسمس چشمگیرترین پاداش آن روزها بود.
او ادامه میدهد: «در آن زمان شرکت در مجالس کریسمس و دورهمی با بازیکنان و هواداران امری طبیعی و حتی مورد تشویق مدیران تیم بود؛ رسمی که به استحکام تیمی و نزدیکی بازیکنان میافزود.»
پیولیس با عبور از دوران بازیگری و ورود به عرصه مدیریت، به تدریج متوجه شد با تغییر نسل بازیکنان و افزایش دستمزدها، دوره تجمعات قدیمی و ساده رو به پایان است و بازیکنان بیشتر به برگزاری مهمانیها در خارج از شهر یا حتی کشورهای دیگر روی میآورند. از دید او، با تمام تغییرات، مهمترین اصل همچنان ایجاد اتحاد بین اعضای تیم باقی مانده است.
پیولیس در پایان تأکید میکند که جشنهای کریسمسی تیمی، اگر به درستی مدیریت شود، یکی از معدود فرصتها برای تقویت روحیه جمعی و همبستگی بازیکنان است؛ چیزی که هنوز هم ارزشمند باقی مانده است.
ارسال دیدگاه