رقابتهای فوتبال زنان اروپا همواره صحنهای پرهیجان و غیرقابل پیشبینی بوده است. امسال اما، تیم ملی زنان ولز با صعود تاریخی خود برای نخستین بار به مرحله نهایی رقابتها، نگاه بسیاری از فوتبالدوستان جهان و به ویژه اهالی فوتبال ایران را به خود جلب کرده است.
انتخاب بازیکنان؛ دغدغهی هر سرمربی
سرمربی ولز، ریان ویلکینسون، و اعضای کادر فنی او در روزهای اخیر درگیر انتخاب فهرست نهایی بازیکنان برای حضور در یورو ۲۰۲۵ هستند؛ فرایندی که با استرس، هیجان و البته امید برای آمادهسازی بهترین ترکیب ممکن همراه است. اعلام رسمی لیست بازیکنان صبح پنجشنبه، با صعود ویلکینسون به قله اسنودون (بلندترین نقطه ولز)، انجام میشود؛ اقدامی نمادین که نشاندهنده امید به صعود و موفقیت در «قله احساسات» این تورنمنت است.
گروهی دشوار برای تیمی تازهوارد
ولز در گروهی چالشبرانگیز به رقابت خواهد پرداخت: هلند، فرانسه و انگلستان، حریفانی سطح بالا و باسابقه در فوتبال زنان جهان. چنین گروهی میتواند نه تنها برای ولز که برای هر تیمی فشار زیادی را به همراه بیاورد، مثل تجربه تیم ملی ایران در دورههای مقدماتی جام ملتهای آسیا. ایران و ولز هر دو با مشکلات ساختاری، کمبود تجربه سطح بالا و مصدومیتهای کلیدی مواجه اند؛ اما رویای صعود در دلها موج میزند.
ترکیب تجربه و جوانی، کلید موفقیت
ولز از بازیکنانی همچون جِس فیشلاک، رکورددار تعداد بازی ملی و گل زده، بهره میبرد؛ فوتبالیستی که میتواند نقشی مشابه با بازیکنان کلیدی تیم مردان ایران مثل احسان حاج صفی یا سردار آزمون ایفا کند. تیم ولز روی هستهای باسابقه تکیه دارد و جوانانی امیدبخش نیز به ترکیب وارد شدند، موضوعی که همیشه مورد توجه مربیان ایرانی بوده و نمونهاش را در لیگ برتر زنان و حتی تیمهای ملی پایه ایران نیز میبینیم.
آسیبدیدگیها؛ سدِ راه امید
متاسفانه ولز مانند بسیاری دیگر از تیمهای فوتبال زنان جهان، با میزان بالای آسیبدیدگیهای سنگین، به ویژه پارگی لیگامان زانو، روبهروست. غیبت بازیکنانی مانند سوفی اینگل (کاپیتان سابق) ممکن است ضربه روحی ایجاد کند، اما بازگشت تدریجی او به تمرینات، نشانهای مثبت است؛ این موضوع برای فوتبال ایران نیز آشناست که بارها شاهد غیبت بازیکنان کلیدی خود بوده است.
فرصتی برای نمایش استعدادها
فراخوان جوانان مستعد و بازیکنان شاغل در لیگهای معتبر انگلیسی و آمریکایی به تیم ملی ولز، علاوه بر افزایش کیفیت فنی تیم، تجربهای نو در اختیارشان قرار میدهد. ایران نیز در سالهای اخیر با اعزام لژیونرها به لیگهای خارجی و حضور در رقابتهای حرفهای منطقهای، به آرامی همین مسیر را طی میکند.
جمعبندی
در مجموع، تیم ولز با تکیه بر ترکیب تجربه و جوانی، امید دارد که با عبور از مشکلات و مصدومیتها، نمایشی شایسته در یورو ۲۰۲۵ داشته باشد. این مسیر پرپیچ و خم، الگویی دلگرمکننده برای فوتبال زنان ایران است که همواره در آرزوی صعود به جمع بزرگان آسیا و جهان بوده است.
- ۵ تیر: ولز - هلند (لوسرن)
- ۹ تیر: فرانسه - ولز (سنت گالن)
- ۱۳ تیر: انگلستان - ولز (سنت گالن)
موفقیت ولز میتواند انگیزهای تازه برای فوتبال زنان ایران باشد تا مسیر خود را با ایمان و تلاش بیشتر ادامه دهد.
ارسال دیدگاه