در سالهای اخیر کمتر شاهد حضور مربیان جوان بریتانیایی در تیمهای ردهبالای لیگ برتر انگلیس بودهایم. انتصاب Liam Rosenior به عنوان سرمربی جدید چلسی، با واکنشهای متفاوتی از سوی رسانهها و هواداران روبرو شد. منتقدان حتی سبک لباس پوشیدن و سابقه وی را زیر سوال بردند، اما شروع کار او با پنج برد از هفت بازی، نشان از تواناییهای این مربی دارد.
با وجود شکست در نیمهنهایی جام اتحادیه مقابل آرسنالِ میکل آرتتا که بیش از شش سال در این باشگاه حضور داشته، روسینیور با تکیه بر سالها تجربه در تیمهای پایینتر و اروپا موفق به کسب فرصت سرمربیگری چلسی شد. چنین مسیری، به گفته کارشناسان و مربیان قدیمی، باید مورد توجه مربیان جوان قرار گیرد.
چرا تجربه در لیگهای پایین اهمیت دارد؟
مربیگری در دستههای پایینتر فوتبال انگلیس به مربیان جوان میآموزد که چگونه فشارها را کنترل کرده، با انتقادات رسانهای مواجه شوند و در شرایط سخت تصمیمگیری کنند. نمونه موفق ادی هاو در نیوکاسل و کیت اندروز در برنتفورد نیز گویای همین موضوع است. زمانی فوتبال انگلیس پر بود از مربیان موفق داخلی، اما امروز جمعیت کمی از مربیان بومی در لیگ برتر فعالیت دارند.
چالشهای مربیگری در آکادمیها و سطوح پایینتر
مربیگری در آکادمیها نوعی آموزش تئوریک و آزمایشگاهی است، اما لیگهای پایین به مربیان یاد میدهد چگونه از لحاظ عملی با بحرانها مواجه شوند. برخورد با فشار هواداران، انتقاد رسانهها و انتظارات بازیکنان، همه بخشی از واقعیات فوتبال حرفهای است.
پیشکسوتان بریتانیایی چون تونی پولیس، سام آلاردایس و هری ردنپ همه مسیری مشابه را طی کردهاند. آنها دوران ارزشمند و پرچالشی را در لیگهای پایین تجربه کردند که زیربنای پیشرفت و موفقیتشان شد.
نتیجهگیری
پیشرفت مربیان بومی در گرو تجربهاندوزی در لیگهای پایینتر و پشت سر گذاشتن چالشهای واقعی فوتبال حرفهای است. اگر این فرصت فراهم شود، مربیان جوان بریتانیایی میتوانند موفقیتهای بزرگی را در لیگ برتر رقم بزنند.
ارسال دیدگاه