در سری جدید گفتگوهای فوتبالی، لیاه ویلیامسون، کاپیتان تیم ملی فوتبال بانوان انگلستان و بازیکن باشگاه آرسنال، درباره لحظهای مهم از زندگیاش سخن میگوید؛ جایی که در نوجوانی تصمیم گرفت فوتبال را رها کند و چطور گفتوگو با مادرش مسیر زندگیاش را تغییر داد.
لیاه میگوید: «در ۱۵ سالگی به مادرم گفتم احتمالا باید فوتبال را کنار بگذارم؛ خسته بودم و هزینهها زیاد شده بود. مادرم صبورانه گوش داد و گفت اگر واقعا تصمیم به ترک گرفتی، خودت باید به باشگاه اعلام کنی. شجاعت چنین لحظهای باعث شد بیشتر فکر کنم و در نهایت مصممتر برگشتم.»
ویلیامسون که تاکنون با باشگاه آرسنال تمام جامهای ممکن را کسب کرده، درباره نقطه عطف کارش در فینال یورو 2022 میگوید: «از لحظه ورود به ورزشگاه تا پایان مسابقه، باور داشتم پیروز میشویم؛ حضور 90 هزار نفر در ومبلی فراموشنشدنی بود.»
او از علاقهاش به موسیقی، مد و وقتگذرانی با خانواده میگوید: «دنیای فوتبال فشار بزرگی دارد؛ به همین دلیل با موسیقی، تئاتر و خانوادهام روحیه میگیرم. مادرم همیشه رک و پدرم همیشه مشوق بودهاند; ترکیبی عالی برای ساختن شخصیتم.»
آخرین آرزوی فوتبالی لیاه، قهرمانی جام جهانی است: «همه رویای جام جهانی را داریم؛ این تنها جامی است که باقی مانده. انگیزه ادامه مسیرم همین است.»
روایت صادقانه لیاه ویلیامسون برای بسیاری از دختران جوان در سراسر جهان این پیام را دارد که با وجود سختیها و تردیدهای مسیر، پشتکار، حمایت خانواده و باور به خود میتواند معجزهساز باشد.
ارسال دیدگاه