در فوتبال حرفهای، نقش بازیکنان داخل زمین بیش از همه مورد توجه است، اما تیم ملی اسکاتلند نمونهای متفاوت را معرفی میکند: لیام کلی، دروازهبان سی سالهای که علیرغم تنها سه بازی ملی، تأثیرش فراتر از حضور فنی دیده میشود.
کلی با حضورش در اردو، شور و انگیزه خاصی به تیم منتقل میکند؛ حتی برخی همتیمیها لقب "مرد شور و هیجان" را به او دادهاند. خودش با شوخی به این مسئله اشاره میکند: «وقتی زیاد بازی نمیکنی، باید به شکلی دیگر به تیم انرژی بدهی!»
با وجود قرار داشتن در نقش دروازهبان سوم و شانس پایین بازی در جام جهانی، سرمربی تیم، استیو کلارک، روی ویژگیهای مثبت و حرفهای کلی حساب باز کرده است: کاراکتری خوش برخورد، احترام همتیمیها و پرتلاش در تمرینات.
نقش پشتصحنه کلی به بهبود تیم کمک زیادی کرده است. او علاوه بر روحیهبخشی، باعث افزایش اتحاد بازیکنان نیز میشود و در فضاهای غیررسمی مانند پروازها و تفریحات گروهی، سرگرمیهایی خلق میکند که همبازیهایی مانند اندی رابرتسون و گرنت هنلی را هم درگیر میکند.
نگاه کلی به نقش خود نیز جالب است: «شاید دقایق بازی من زیاد نباشد، اما آنچه بیرون زمین ارائه میدهم، به همان اندازه مهم است.» چنین بازیکنانی در فوتبال ایران نیز میتوانند نقشی حیاتی در تیمهای ملی یا باشگاهی ایفا کنند.
در مجموع، داستان لیام کلی یادآور این حقیقت است که موفقیت گروه، فقط با گلزنی یا مهار توپ رقم نمیخورد، بلکه انرژی مثبت، روحیهبخشی و ایجاد اتحاد، از عوامل کلیدی در شکلگیری یک تیم موفق است.
ارسال دیدگاه