اولین بازی راسل مارتین به عنوان سرمربی رنجرز، نگاهها و انتظارات زیادی را به خود جلب کرد. حدود ۳۰ هزار هوادار، به رغم هوای بارانی خاک اسکاتلند، در ورزشگاه حضور یافتند تا شاهد شروع عصر جدیدی برای تیم محبوبشان باشند. این بازی دوستانه مقابل کلوب بروژ که یکی از رقبای سرسخت اروپا و نایبقهرمان لیگ بلژیک شمرده میشود، آزمونی چالشبرانگیز برای رنجرز بود.
انتخاب حریف سرسخت برای شروع
روند بازی نشان داد که سرمربی جدید از ریسکپذیری هراسی ندارد و ترجیح داد تیمش را برابر تیمی با کیفیت اروپایی محک بزند. کلوب بروژ خیلی زود در همان ۱۲ دقیقه اول، دو گل زد و تسلط کامل خود را به نمایش گذاشت، اما رنجرز در نیمه دوم توانست عقبماندگی را جبران کند.
تغییرات ترکیب و روحیه جوانگرایی
در این مسابقه، شاهد تصمیمات جالبی بودیم؛ کاپیتانی به کانر بارون ۲۲ ساله رسید و جیمز تاورنیر نیمه اول را روی نیمکت گذراند. لیام کلی درون دروازه به جای جک باتلند قرار گرفت. چند بازیکن جوان از جمله اسکار کوتس، لئون کینگ و فایندلی کرتیس (۱۸ ساله) نیز به میدان رفتند. این موضوع نشان میدهد مارتین تلاش دارد عمق ترکیب تیم را ارزیابی کند؛ بهویژه زمانی که برخی بازیکنان اصلی یا تازهوارد، هنوز آماده نیستند.
نیاز به کار بیشتر تا مسابقات اصلی
با توجه به نزدیک بودن بازی مهم مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا مقابل پاناتینایکوس، روشن است که رنجرز هنوز به زمان و تلاش بیشتری نیاز دارد. مارتین باید انسجام و کیفیت تیم را افزایش دهد تا در مقابل تیم یونانی رقابتی ظاهر شوند.
اثرگذاری بازیکنان باتجربه
تعویضهای نیمه دوم، روند بازی را تغییر داد. بازیکنانی مانند باتلند، دیومانده و توارنیر، پس از ورود به زمین به تیم انرژی و روحیه دادند. محمد دیومانده پس از حضور شش دقیقهای گل زیبایی زد و حتی نزدیک بود گل دوم را هم ثبت کند. افزایش انرژی رنجرز بعد از استراحت، نشان داد وزن تجربه برای تیم حیاتی است.
نیاز به هماهنگی بازیکنان جدید
در این مسابقه غیبت چند بازیکن جدید مثل آسوگارد، روثول و لیال کامرون مشهود بود. دو بازیکن مهم (دسرز و ایگامانه) نیز در ترکیب نبودند و شایعاتی پیرامون جدایی آنها وجود دارد. مارتین به سرعت باید بازیکنان تازه را آماده کند و شاید به خرید یکی دو مهاجم دیگر هم نیاز داشته باشد.
سبک پویا و پرانرژی راسل مارتین
در کنار زمین، مارتین کاملا فعال بود؛ مدام دستور میداد، از بازیکنانش جسارت میخواست و آنها را به پرس و خط دفاع بالا تشویق میکرد. گاهی که این پیامها توسط بازیکنان اجرا نمیشد با زبان بدن ناامیدی خود را نشان میداد. آثار این انرژی و روحیه خواستن در نیمه دوم کاملا مشهود بود.
در نهایت، هرچند نباید قضاوت نهایی را فقط بر اساس یک بازی دوستانه انجام داد، اما نشانهها امیدبخش است. هواداران رنجرز میتوانند با حضور راسل مارتین، انتظار سبک فوتبالی تماشاییتر و پرانرژیتر را داشته باشند.
ارسال دیدگاه