رقابت میان رافائل نادال و راجر فدرر در فینال ویمبلدون ۲۰۰۸ یکی از بهیادماندنیترین مسابقات تاریخ تنیس مردان به شمار میرود. نادال ۲۲ ساله توانست پس از تلاشی نفسگیر در پنج ست، سرانجام حریف نامدار خود را شکست دهد و نخستین قهرمانیاش در ویمبلدون را جشن بگیرد.
نادال پیش از این، دو بار متوالی در سالهای ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ در فینال مقابل فدرر شکست خورده بود اما سال ۲۰۰۸ توانست به برتری دست یابد. این اتفاق به گفته خودش نقش بزرگی در پیشرفت و اعتماد به نفس او در ادامه راه حرفهای داشت.
نادال با اشاره به این دستاورد گفت: «برای شکست دادن بهترین بازیکن چمن در فینال پس از تمام اتفاقات بازی، به خودم افتخار میکردم. اما ذهن من همیشه به جلو بود و سعی داشتم پیشروی کنم.»
بسیاری او را پادشاه خاک میدانستند، اما پیروزی در ویمبلدون توانست منتقدان را نیز ساکت کند و نادال را به بازیکنی کاملتر تبدیل کند؛ او بعدها قهرمانی در هر چهار گرند اسلم را نیز تجربه کرد.
در نهایت، پیروزی ۴-۶، ۴-۶، ۷-۶(۵-۷)، ۷-۶(۸-۱۰)، ۹-۷ نادال نه تنها یکی از پرهیجانترین فینالهای تاریخ ویمبلدون، بلکه نقطهعطف مهمی در دوران حرفهای او و تنیس جهان بود.
ارسال دیدگاه