اسکات مکتومینای، ستاره تیم ملی اسکاتلند، پس از گلهای سرنوشتساز خود در مرحله مقدماتی، با ورود به جام جهانی انتظاراتی سنگین بر دوش دارد. وی که با ۷۲ بازی ملی و ۱۵ گل تاثیر بسزایی در سالهای اخیر داشته، اکنون در دو بازی ابتدایی برابر هاییتی و مراکش عملکردی متوسط به جای گذاشته است.
در دیدار مقابل هاییتی، مکتومینای تا آستانه گلزنی پیش رفت و دقت پاس ۹۳ درصدی و بیشترین مسافت طیشده (بیش از ۱۲ کیلومتر) را ثبت کرد. با این حال، سه بازیکن دیگر نمره بهتری نسبت به او دریافت کردند. مقابل مراکش نیز با وجود افت جزئی در دقت پاس (۸۹ درصد)، همچنان جزو برترین بازیکنان از لحاظ دوندگی بود.
انتظارات از مکتومینای به عنوان هافبک تهاجمی و فرصتطلب زیاد است اما سیستم بازی اسکاتلند موجب شده کمتر در مناطق حساس حاضر شود. غیبت بیلی گیلمور، هافبک تکنیکی تیم، و جایگزینی لوئیس فرگوسن با نقش تدافعیتر، محدودیتهایی برای مکتومینای و جان مکگین ایجاد کرده است. ورود کنی مکلین در بازی با مراکش سبب شد اسکاتلند هجومیتر ظاهر شود، اما همچنان دست مکتومینای برای مشارکت بهتر در حملات بسته ماند.
کارشناسان معتقدند مکتومینای اگرچه یک بازیساز سنتی نیست اما با حضور موثرش در محوطه جریمه، توانایی گلزنی بالایی دارد. با این حال برای بهرهگیری بهتر از این ویژگی باید ساختار تیمی شرایط لازم را فراهم کند.
نمایش کنونی او شاید در آمار و امتیازات فردی کمتر دیده شود، اما زحمات و نقش کلیدیاش در کنترل میانه میدان انکارناپذیر است. دیدار سخت آینده مقابل برزیل، فرصتی است تا مکتومینای تواناییهای تهاجمی خود را بیش از پیش نشان دهد؛ هرچند موفقیت او بیش از پیش به هماهنگی تیمی و آزاد شدن بیشتر در حملات بستگی دارد.
ارسال دیدگاه