یانیک سینر، ستاره جوان و ایتالیایی دنیای تنیس، این روزها دیگر آن بازیکن ساکت و آرام گذشته نیست. ماجرای اشکهایش پس از شکست تلخ در فینال رولان گاروس حالا جای خود را به چهرهای مصمم و جسور در مسابقات ویمبلدون داده است؛ جایی که او، به عنوان مرد شماره یک تنیس جهان، مقتدرانه رقبا را کنار میزند.
سینر در دو دور نخست ویمبلدون تنها ۱۲ گیم را واگذار کرد؛ عملکردی بینظیر که یادآور روزهای اوج اسطورهای چون راجر فدرر است. مسیر او برای رسیدن به مراحل بالاتر این رقابتها هموار به نظر میرسد و حالا کارشناسان منتظرند ببینند انگیزه و عطش انتقام او تا کجا ادامه خواهد داشت.
اما سایهای از گذشته هنوز با سینر همراه است؛ موضوع دو تست مثبت دوپینگ و محرومیت سه ماهه که او پیشتر به علت ورود ماده کلستبول به بدنش متحمل شد. سینر با صراحت از دوران سخت و پرحاشیه خود سخن گفته و اعتقاد دارد قربانی بیاحتیاطی اعضای پیشین کادر فنی خود شده، اما مسئولیت آن را پذیرفته است. شاید امکانات مالی و قدرت انتخاب وکیل خبره باعث شد که محرومیت او بیشتر نشود؛ امری که خود ستاره ایتالیایی نیز با شجاعت به آن اعتراف کرد.
سینر همچنین به شکل غیرمنتظرهای از همکاری با تیم بدنسازی و فیزیوتراپی جدیدش صرف نظر کرده است. او بر اهمیت صداقت و هماهنگی تیمی تاکید میکند و تغییرات اخیر را بخشی طبیعی از مسیر حرفهای یک ورزشکار بزرگ میداند، هرچند برخی رسانهها جدایی اخیر همکاران او را ناشی از نارضایتی و مسائل حاشیهای میدانند.
در ایران، طرفداران تنیس هم عاشق تکنیک، منش و کاراکتر تنیسورهایی چون سینر هستند و بیصبرانه عملکرد او را در کلام و رفتار دنبال میکنند. اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که میبینیم یک بازیکن جوان و سرسخت، ضعف و اشتباهات خود را نه تنها پنهان نمیکند، بلکه با صراحت در مورد آنها صحبت میکند و برای جبران و رشد، با انرژی و انگیزه بیشتری به میدان بازمیگردد.
سینر حالا با اعتماد به نفسی تازه، بازی تهاجمیتر و روحیاتی متفاوت وارد چمنهای سرد ویمبلدون شده است؛ مسابقاتی که رقبایی همچون نواک جوکوویچ و کارلوس آلکاراس، چالش سختی برای دستیابی به عنوان قهرمانی خواهند بود. اما بیگمان این تغییر رفتار و عطش برد، او را به خطری جدی برای سایر مدعیان تبدیل کرده است. باید دید این روند تا کجا ادامه خواهد یافت و آیا سینر خواهد توانست طلسم قهرمانی بزرگ را در لندن بشکند یا نه.
ارسال دیدگاه