باشگاه یوونتوس ایتالیا امسال در حالی ۱۱۱ میلیون یورو هزینه کرد که فقط یک بازیکن جدید به نام جاناتان دیوید بهصورت بازیکن آزاد به تیم اضافه شد. اما سوالی که برای بسیاری از هواداران ایرانی پیش آمده، این است که چرا با وجود عدم خرید پر سر و صدا، هزینههای باشگاه اینقدر بالا بوده است؟
سیاست نقل و انتقالات و تأثیر آن بر هزینهها
یکی از دلایل اصلی این اتفاق، سیاست مدیریتی کریستیانو جیونتولی بود که حالا دیگر در یوونتوس حضور ندارد. جیونتولی طی سالهای اخیر بازیکنان متعددی را با شرایط اقساطی و پرداختهای معوق جذب کرد. اکنون موعد پرداخت این اقساط رسیده و هزینهها روی هم جمع شده است.
جزییات هزینههای پرداختی یوونتوس
- میشل دی گرگوریو: در سال گذشته از مونتزا به صورت قرضی با مبلغ ۴.۵ میلیون یورو آمد و باشگاه ملزم به پرداخت ۱۳.۵ میلیون یوروی دیگر برای خرید کامل او شد.
- پیر کالولو: تابستان ۲۰۲۴ از میلان برای ۳.۳ میلیون یورو قرضی آمد؛ اما بند خرید اجباری ۱۴.۳ میلیون یورویی به علاوه الحاقات در قراردادش وجود داشت.
- لوید کلی: ژانویه از نیوکاسل با ۳ میلیون یورو قرضی جذب شد و یوونتوس باید ۱۴.۵ میلیون یورو دیگر را برای خرید کامل او پرداخت کند.
- نیکو گونزالس: تابستان گذشته با ۸ میلیون یورو قرضی از فیورنتینا به یوونتوس پیوست و باشگاه تعهد پرداخت ۲۵ میلیون یوروی دیگر داشت.
- فرانسیسکو کنسیسائو: با ۷ میلیون یورو قرضی از اسپورتینگ جذب شد، اما بند خرید نداشت. در نهایت توافق شد که ۳۲ میلیون یورو طی چهار سال پرداخت شود.
جالب است بدانید تنها خرید جدید یوونتوس در این تابستان، جاناتان دیوید بود که بازیکن آزاد محسوب میشد؛ اما حتی این انتقال نیز رایگان نبود و ۱۲.۵ میلیون یورو بابت کمیسیون و هزینههای جانبی در سه قسط باید پرداخت شود.
جمعبندی و تاثیرات برای آینده یوونتوس
این سبک نقل و انتقال که پرداختها بهصورت اقساط و با تأخیر انجام میشود، باعث فشار مالی قابل توجهی در یک بازه زمانی خاص روی باشگاه شده است. تجربه یوونتوس میتواند برای باشگاههای ایرانی (اعم از فوتبال و دیگر رشتهها) درباره اهمیت برنامهریزی و شفافیت در قراردادهای بازیکنان، آموزنده باشد.
ارسال دیدگاه